AI Schrijfpatronen
Dat is geen nieuwe gewoonte. Dat is een evolutie in je schrijfwijze.
Denk ik. Geen idee. Ik werk aan een tekst voor CreativeNotes. Alle teksten schrijf ik zelf, ondersteund door een geraamte en opbouw die ik met Claude samenstel. De zinnen komen uit mijn hoofd en handen.
Ik betrap me er net op dat ik de zin schrijf “Dat doen we niet uit gewoonte, dat is een teken dat papier écht anders werkt”
Hmm… Schrijf ik die zin op deze manier omdat het zo’n opvallend patroon is in AI teksten die ik té vaak tegenkom? Of schrijf ik deze constructies vaker en valt het me nu op omdat het een AI patroon is? Ik kan me er niet toe brengen om deze zin in het boek te laten. Zelfs niet in de eerste draft. Het is een te opvallend patroon van deze tijd en breekt het vertrouwen met de lezer. Als die mediawijs genoeg is zal die het patroon herkennen. En daarmee de vraag stellen, wat is door AI modellen geschreven en wat is door de auteur zelf geschreven?
Hoe verandert ons eigen schrijfgedrag door deze AI patronen? Leuk, een nieuw ✨rabbit home✨ op deze vrije dag. Maar eerst deze teksten afmaken.
Paper Trails weekoverzicht (29 maart - 5 april)
Hoe gaat het met boek? Een mooie vraag om wekelijks te krijgen én eentje die me scherp houdt. Want het gaat met ups en downs. Naast het schrijven heb ik genoeg ander werk dat me bezighoudt. Mijn planningsvaardigheden worden op de proef gesteld! Kan AI me daar mee helpen? Vast, maar uiteindelijk ben ik degene die mijn gedachten op papier zet voor dit boek en maak ik de keuze welke zinnen waar komen met welke woorden. De puzzel ligt voor me en de eerste randjes ontstaan.
Lees je dit voor het eerst, welkom! Mijn naam is Frank Meeuwsen en ik ben in mei 2025 gestart met een onderzoek/project/boekidee rondom het vraagstuk “Hoe gebruiken creatieve professionals een papieren notitieboek als startpunt voor hun creatieve werk, en welke patronen zijn daar te ontdekken die voor andere kenniswerkers interessant en inspirerend zijn?” Je kunt hier alle details lezen. In dit weekbericht praat ik je bij over de voortgang en wat er aan komt.
Maar hoe gaat het schrijven?
Meh… eerlijk gezegd, het mag wat meer vaart krijgen. Er ligt nu een contract met Van Duuren Media, we hebben een deadline. Ik heb een planning gemaakt, maar ik vind het moeilijk om me er aan te houden. Vrijwel dagelijks komen er korte vragen tussendoor, onverwachte klusjes die even moeten gebeuren en ja, ik kan mezelf goed bezig houden met productiviteitstheater. Doen alsof ik heel druk ben, maar het is vooral met randzaken zoals planningen en mails opruimen. Niets menselijks is mij vreemd.
Er liggen al wel ruwe hoofdstukken. Ik heb hoofdstuk 1 (Papier in tijden van AI en apps) als ruwe eerste versie klaarliggen. Hoofdstuk 2 (Wat zegt de wetenschap) is nu nog los zand waar ik mooi kasteel van ga maken. Hoofdstuk 3 (Mijn eigen ervaringen met papieren notities) is grotendeels gebaseerd op eerdere blogposts en moet ik vooral in snijden. De hoofdstukken met interviews staan allemaal klaar in een samenvatting van de transcripties, daar ga ik komende weken hard aan werken.
Gelukkig had Anne-Laure LeCunff een wetenschappelijke verklaring in haar nieuwsbrief:
When your brain stops seeing the payoff clearly, the engine stalls – even on projects you care about. This explains why motivation can feel strong one day and absent the next. But the good news is, we actually know quite a lot about how motivation works and how to rebuild it.
Zoals Bob Doto me vertelde tijdens zijn online sessie op de PKM Summit, “I move stuff along whatever little time I have”. de vooruitgang voor je boek maak je in centimeters per dag, niet in meters per week.
Bob Doto was helaas niet in persoon aanwezig tijdens de PKM Summit. Door een storm in New York was zijn vlucht geannuleerd, met als gevolg dat we een online praatje kregen (directe link naar de video) van Bob vanaf zijn werkplek. Een enorm interessant en actueel onderwerp voor me, hoe hou je al je schrijfwerk gaande? Bob vertelde over zijn CLOGs (catalogs and creative logs) die hij gebruikt om honderden lopende documenten te ordenen, te beheren en de voortgang ervan bij te houden. Zijn aanpak is verrassend eenvoudig, met slechts een paar documenten waar hij handmatig de voortgang in bijhoudt. Geen plugins die automatiseren, geen uitgebreide tag-structuur, maar gewoon zelf de tekst intikken en de links maken.
Wat mij vooral intrigeerde is hoe Bob zijn toekomstige zelf opdrachten geeft in zijn werklogs. Als hij in een hoofdstuk bezig is en een stuk moet nog worden herschreven, of verder uitgezocht, dan maakt hij er geen taak van als “onderzoek doen naar xyz”, maar schrijft hij “je moet verder onderzoeken hoe xyz past bij de paragraaf”. Hij merkte dat door het in de jij-vorm te schrijven, het nog meer voelt als een opdracht die hij zichzelf geeft die direct actiematig is.
We maakten een oase van rust in de hectiek van een congres. Om je eigen gedachten op papier te zetten en als zine mee te nemen.
Het voelt al weer als weken geleden maar wat was het een feest. De jaarlijkse PKM Summit in Utrecht werd druk bezocht, veel sessies over digitale notities, natuurlijk ging het veel over AI en ik zag de hele dag mensen geanimeerd met elkaar in gesprek. Ik was aanwezig met mijn oud-collega Lieke Ongering om onze Notezine Lab te hosten. Een werkplaats in het centrum van de summit. Een plek die we vulden met tijdschriften, kranten, boeken, pennen, potloden, stempels, stiften, papier en materiaal om je eigen linoprint te maken.
Je schuift aan, we leren je in 3 minuten hoe je je eigen zine vouwt en je kon aan de slag. Vrij van een programma, geen workshop, geen opdrachten, geen interactieve momentjes, maar iedereen in zijn eigen bubbel aan het werk. Soms met elkaar brainstormen, elkaar helpen, een richting geven. Er werden meerdere zines gemaakt, over de sessies op de Summit, over letters, over zintuigen, over PKM. Iedereen liet zijn eigen creativiteit de vrije loop, dan ontstaat er altijd iets goeds.
Je moet even uit je comfortzone maar wat is dit een verademing.
Wat een heerlijke manier om te ontspannen tussen alle kennisrijke sessies door.
Twee uitspraken die me zijn bijgebleven van deelnemers aan het Lab. Het was een enorm succes en het smaakt zeker naar meer. Organiseer je events of congressen en zoek je een creatieve en prikkelarme manier om je deelnemers out of the box te laten denken en werken? Ons Notezine Lab is beschikbaar voor je. Mail me of stuur me een DM op LinkedIn en we maken er iets moois van.
De offline trend zet door en verjongt! Een opvallend onderzoek in opdracht van Flow Magazine: Gen Z’ers zoeken actief naar rust en zetten concrete stappen richting offline-gedrag. Maar liefst 82% voelt zich aangetrokken tot de wereldwijde ‘analog recovery trend’ en onderneemt duidelijke acties om minder online te zijn zoals notificaties uitzetten, apps verwijderen of de telefoon vaker wegleggen. Ook plannen ze bewuster offline-activiteiten en daarin speelt papier steeds vaker een rol: 31% doet iets creatiefs met papier, 14% leest een fysiek tijdschrift en 14% schrijft of journalt.
Een bijzondere trend die gaande is en behoorlijk in lijn waar ik mee bezig ben. Fijn om zulke signalen te zien!
Wil je het zelf ervaren? Vanaf 11 april start de Sketchbook Revival, een online video serie waar tientallen illustratoren je meenemen in hun werk en schetsboeken. Een van de deelnemers is kinderboeken illustrator Jane Heinrichs. Haar schetsboeken zijn geweldig om te bekijken. De toegang is gratis en je hoeft zelf niets te kunnen. Alleen bewonderen wat anderen doen kan je creativiteit al doen oplichten.
In juni ben ik weer twee dagen te vinden op de Dutch Pen Show. Vorig jaar maakte ik voor het eerst kennis met deze geweldige community en dit event. In Utrecht kun je je twee dagen vergapen aan te dure vulpennen, potjes inkt met onwaarschijnlijk magische kleuren (en namen), allerhande schrijfgerei en je kunt meedoen aan workshops over onder andere kalligrafie, journaling of onderhoud van je fountain pen. Ik heb er enorm veel zin in.
En de kijktip is radicaal analoog, menselijk en verstorend. Er komen nul AI-prompts bij kijken, geen opsmuk, geen muziek die volgens een blauwdruk en succesvolle formule is gemaakt. Hou je wenkbrauwen in de gaten als je dit voor het eerst bekijkt. Gaan ze omhoog maar moet je wel een beetje nekflexen? Dan zit je goed. Dave Grohl is een fan, geniet van Angine de Poitrine.
Dit was de week van 29 maart - 5 april. Tot volgende week! Eerdere weekberichten lees je hier op de site.
Analoge creativiteit op PKM Summit 2026
Vandaag start de 3e PKM Summit in Utrecht, onder de bezielende organisatie van Kim van den Berg, Lykle de Vries, Martijn Aslander en vele vrijwilligers. Twee dagen lang zijn er sprekers en sessies over notetaking, persoonlijke kennismanagement, AI, Obsidian, Notion, Visual Thinking en Idea Management. Met sprekers als Clive Thompson (Wired), Jorge Arrango, Marieke van Vliet, Bob Doto en Zsolt Viczián. Allemaal in Utrecht, in het mooie Wonders of Work. Ik was er als bezoeker in 2024 en 2025. Dit jaar ben ik deelnemer. Maar niet als spreker. Ik wilde iets anders doen.
In lijn met mijn boek over CreativeNotes kun je dit jaar voor het eerst je eigen zine maken op de Summit! Zines zijn mini-magazines in een kleine oplage. Ze zijn handgemaakt, erg lo-fi, vaak zonder computer en printer gemaakt en er zit veel persoonlijkheid in. Deelnemers aan de Summit kunnen twee dagen hun eigen zine maken. Over Obsidian, PKM, Visual Thinking, katten of het weer. Samen met oud-collega Lieke Ongering hosten we het 𝘕𝘰𝘵𝘦𝘡𝘪𝘯𝘦 𝘓𝘢𝘣, waar je twee dagen kunt tekenen, schrijven, kopiëren, vouwen en zelfs wat lino-prints kunt maken. Ook dat is een experiment dat ik graag aanga. Blokprints maken van lino, inclusief het gutsen, rollen en drukken.
Ik heb er zin in!
Als AI je welterusten wenst en feliciteert
Ik weet het dondersgoed. Het is gewoon een computer in een server-rack ergens in een datacenter die staat op een plek waar het niet hoort te staan omdat het teveel water, energie en lokale hulpbronnen opslokt. Ik ben me er steeds van bewust. Maar toch. Ik vogelde vanavond uit hoe de nieuwe plugins en skills werken in Claude Cowork. Ik test dat met mijn eigen schrijfgids, een skill die is getraind op mijn blogposts, de typische manier waarop ik schrijf, woorden die ik wel en niet gebruik. Om dat weer te testen liet ik een blogpost schrijven over het boekcontract met Van Duuren Media.
Dat ging niet direct in één keer perfect. De eerste versie is een soort nieuwsbericht. De tweede versie is al wat beter maar voelt nog te afstandelijk als ik het lees. Daarna geef ik wat meer ruimte door het aantal te gebruiken woorden te verdubbelen. Dat wordt al weer beter. Maar ik ga nog altijd elke zin met de hand checken, verbeteren. De volgorde veranderen. Dat is allemaal prima. Dat hoort erbij. AI als een assistent van mijn schrijven. Ik geloof daar in, zolang ik zelf aan het stuur zit en bepaal welke kant we op gaan. Ik vraag om advies hoe ik het beste de blogpost over het contract kan updaten zodat Claude de skill optimaal kan verbeteren.
Maar het is een lange dag geweest, ik zeg dat ik stop voor nu en ga slapen. Als Claude dan met dit bericht afsluit…
Tja… dan denk ik, ik moet nog even met de hand een blogpost schrijven dat zo’n zoemende computer me soms wat uit het lood brengt. En zelfs van zulke zinnen weet ik rationeel dat het door UI-experts is ingegeven in speciale systemprompts en geoptimaliseerde memory-structuren. Maar niets menselijks is mij vreemd. Het is dan ook niet gek dat veel mensen hun AI als een kameraad zien.
Paper Trails weekoverzicht
We have lift-off! We zitten al 2 maanden in het nieuwe jaar en hier is dan de eerste editie van Paper Trails van 2026. Alles heeft een reden. Door een vliegende start in januari met lopende opdrachten kwam CreativeNotes op de achtergrond. Ik had simpelweg weinig nieuws te melden omdat er niet zoveel gebeurde. Maar dat verandert nu. Lees snel verder.
Lees je dit voor het eerst, welkom! Mijn naam is Frank Meeuwsen en ik ben in mei 2025 gestart met een onderzoek/project/boekidee rondom het vraagstuk “Hoe gebruiken creatieve professionals een papieren notitieboek als startpunt voor hun creatieve werk, en welke patronen zijn daar te ontdekken die voor andere kenniswerkers interessant en inspirerend zijn?” Je kunt hier alle details lezen. In dit weekbericht praat ik je bij over de voortgang en wat er aan komt.
CreativeNotes gecontracteerd
Vrijdag 20 februari tekende ik het boekcontract met Van Duuren Media. CreativeNotes verschijnt in de tweede helft van 2026, wat betekent dat ik weer ben gestart met schrijven en puzzelen
Op het kantoor van Van Duuren tekende ik het contract, in bijzijn van Bob van Duuren en Timo Boezeman. Timo heeft mijn vorige boek Bloghelden uitgegeven (nog altijd online te lezen!) en zorgde er voor dat ik bij Van Duuren in beeld kwam.
Ik ben heel blij met de samenwerking en ik zie uit naar een mooi resultaat dat zowel in de online als offline winkels is te bewonderen. Zin in! En nu schrijven!
Verder met Obsidian verschijnt
Vandaag verschijnt het boek Verder met Obsidian, van Martijn Aslander en ondergetekende! Ik schreef een aantal hoofdstukken en heb kenniswerkers geïnterviewd over hun gebruik van Obsidian.
Verder met Obsidian gaat verder dan een handleiding met slim gebruik van de app.
Het is voor ons een manifest met een belangrijke boodschap: Je kennismanagement is te belangrijk om over te laten aan (Amerikaanse) platforms in de cloud. Informatie is de infrastructuur die je zelf moet bezitten. Niet als dogma, maar als praktische keuze voor iedereen die serieus met informatie werkt. Ons boek gaat over een andere manier van kijken naar je informatie. Niet als iets wat je opslaat en vergeet, maar als grondstof die je kunt bevragen, combineren en hergebruiken. Als een persoonlijke database die met je meegroeit.
Voor Managementboek schreef ik een artikel over de achtergronden van het boek.
Koop het boek en ontdek hoe jouw persoonlijke informatie meer mogelijk maakt dan je denkt.
Claude Code raast door
Naast schrijven over (en ín!) notitieboeken gaat het digitale werk gewoon door. Het voelt soms wat schizofreen. Om het ene moment uit te leggen waarom pen en papier zo’n machtig effect op je brein heeft, en een paar uur later met Claude Code en Claude Cowork te sparren over ideeën voor apps en diensten. Ik ben overtuigd van de combinatie.
Ik vertel daarom graag over de mogelijkheden van Claude Code. Op 6 maart geef ik in Utrecht een workshop van een dagdeel, waar nog 3 stoelen vrij zijn! Tijdens deze ondernemers-workshop laat ik je zien waar voor jouw werkzaamheden de mogelijkheden zitten om met AI te versnellen, verlichten en verrijken. Je loopt naar buiten met een eigen ontwikkelde oplossing voor je onderneming. Je leert de omgeving en de werkwijze om zelf te maken wat je nodig hebt en minder afhankelijk te zijn van te grote webomgevingen waar je minder controle hebt.
De workshop is eveneens in-company mogelijk. Mail me om de mogelijkheden te bespreken.
F*** AI, let’s make zines!
Op 20 en 21 maart is de derde editie van de PKM Summit. Twee dagen vol actie over informatie, kennis, ideeën, chaos en vooruit, er zal wel iets met AI zijn. Dit jaar kun je me vinden in het Notezine-lab! We richten een ruimte in waar je tijdens de Summit los kunt komen van je schermen en al je zintuigen de kost kunt geven om een eigen zine te maken. Zines zijn kleine, geprinte uitingen met een enorm persoonlijke inslag, meestal rondom een thema en voor een groot deel met de hand gemaakt.
Tijdens de PKM Summit host ik een ruimte waar je zelf aan de slag kunt met je eigen zine. Er zijn copiers, stiften, stickers, stempels, pennen, tape, papier, alles wat je maar nodig hebt om je eigen zine te maken. Over PKM. Of over Notion. Of Zettelkasten. Of je kat. Wat je maar wilt. Maak er één of maak er meerdere en deel ze uit. We helpen je op weg en zorgen dat je met een mooi exemplaar naar buiten loopt.
Er zijn nog kaarten te koop voor de PKM Summit. Kom langs!
Kijktip
Om in de sfeer van zines te blijven, in deze video van Bill Making Stuff zie je wat de mogelijkheden zijn om je eigen zines te maken. Je kunt het zo uitgebreid maken als Bill doet, of je houdt het simpeler. Belangrijkste is, als je er maar lol in hebt!
Tot de volgende editie! Eerdere weekberichten lees je hier op de site.
De debatten over slechte versus goede AI blijven rond razen. Is het inherent slecht om AI te gebruiken want energie, moraliteit, kosten, privacy etc… of is het een systeemtechnologie die niet meer weg gaat in zijn huidige vorm. Een nieuwe technologie waar we mee gaan leren leven, ondanks de negatieve kanten.
Ik blijf er steeds tussen bewegen als een Newtonpendel, niet exact weten wat de juiste weg is.
Wat ben ik dan blij met Cory Doctorow’s verjaardagspost. 6 Jaar Pluralistic. Ik volg het niet meer religieus, de posts zijn me af en toe té lang en te drukbevolkt met hyperlink-zijpaadjes. Maar Doctorow is al 25 jaar mijn second brain. Iemand naar wie ik kijk als ik ook niet precies de woorden weet te vinden over technologie en de impact op onze samenleving. Zijn kijk op AI is zoals ik het had willen zeggen.
Refusing to use a technology because the people who developed it were indefensible creeps is a self-owning dead-end. You know what’s better than refusing to use a technology because you hate its creators? Seizing that technology and making it your own.
De democratisering van technologie. Ik ben al jaren een fanboy van dat idee en schreef er eerder over. Het is moeilijk, ik vind het net zo lastig om uit de grip van BigTech te komen én gemak te vinden in dagelijks technologie gebruik. Met mijn open workshops Claude Code en mijn workshops AI Geletterdheid is mijn doel om de principes over te brengen. Niet de technieken. De technieken veranderen elke week. Maar het principe van AI gebruik, hoe je aan je eigen apps kunt werken en hoe je een AI model als kritisch assistent gebruikt, die zijn overdraagbaar. Of je nu nog een ChatGPT account hebt of straks een lokaal LLM model via het buurthuis aanroept.
Hoe dan ook, gefeliciteerd Cory, op naar nog veel meer jaren Pluralistic en onmogelijk lange linkthreads!
Het Pareidolie effect van OpenClaw
Moltbook (of OpenClaw, of hoe het morgen ook heet), Instaclaw (Instagram voor AI Agents) en nu ook Moltmatch (Tinder voor AI Agents). Achter alle agents die daar “zelfstandig” berichten sturen zitten grote LLM-modellen. Het trainingsmateriaal is het internet, waarbij een heel groot deel van de LLM’s is getraind op berichten van Reddit. Het zijn geen entiteiten. Het zijn machines die constant het best mogelijke volgende woord plaatsen en daarbij de illusie wekken dat ze denken en keuzes maken. Terwijl het een computer is die veel rekensommen moet uitvoeren.
We hebben last van Pareidolie, we zien gezichten in wolken, in bomen, huizen en straatmeubilair. We geven onze huisdieren menselijke eigenschappen en we spreken onze computer boos toe als die niet doet wat jij vindt dat die moet doen. Niets menselijks is ons vreemd.
Ik blijf maar denken dat het een setup is voor een enorm grote 1 april grap. Wel een beetje vroeg, dat geef ik toe. De groeiende hysterie is aandoenlijk. AI blijft computerwerk. Geen mensenwerk.
Hoe mijn weken zijn gevuld
Wat heb ik de afgelopen twee weken gedaan dat het hier zo stil is? Ik heb echt wel wat tijd gehad om korte posts te maken, maar het is niet gebeurd. Een schrijfpauze? Nee, ik schrijf nog elke ochtend trouw in mijn Morning Pages. Ik kom bijna tegen de 250 dagen. Elke dag beginnen met een kwartier van me af schrijven. Heerlijk om te doen.
De afgelopen twee weken heb ik hard gewerkt aan een presentatie en workshop voor de eerste betalende opdrachtgever van 2026. Een workshop die ik samen met hun Digital Privacy Officer doe, waar we een groot deel van de medewerkers laten kennis maken met Copilot in hun Microsoft 365 suite. En waarbij we in gaan op het AI beleid van het bedrijf. Wat zijn de afspraken die ze met elkaar maken vanuit veiligheid van data, gebruik van verschillende tools voor werkzaamheden en hoe ze de output van hun AI assistent het beste moeten interpreteren. We geven een aantal sessies in Nederland en België voor de medewerkers. DUs ik ben veel op pad en ik merk dat mijn focus dan veel meer ligt op het werk dan op hier schrijven. Ondanks de AI assistenten om me heen en al die slimme tools, ik kan mijn gedachten het beste op één taak houden. Da’s niet zo gek als mens. 
Ik merk het ook als ik met Claude Code en Cowork werk. Ik kan het prima aan het werk zetten om een deel van een project voor me te doen, zoals demomateriaal maken in Word en Excel of mijn brainstorm materiaal verwerken in een plan. Ik denk dat ik ondertussen door kan met andere taken, maar toch blijf ik dat tweede scherm in de gaten houden of alles wel goed gaat. Ik moet soms extra instructies geven, een akkoord geven aan Claude om een lokaal commando uit te voeren. Met als gevolg dat ik mijn eigen taak niet in volle focus kan doen.
We hadden een meetup van de Digitale Fitheid community, waar ik vertelde hoe ik Immich als lokaal fotoarchief gebruik. Van de eerste setup tot het doorlopen van de instellingen. Maar natuurlijk ook de mogelijkheden met gezichtsherkenning en lokaties van foto’s. Weer heel leuk om te doen en naderhand heb ik genoeg gesprekken met communityleden over de details.
Er begint wat tractie te komen op mijn workshops en lezingen. Er zijn genoeg branches en organisaties die echt voelen dat ze iets moeten doen rondom AI. Of minstens iets meer willen weten voor ze keuzes maken. Daar kan ik prima mee helpen. De belangrijkste feedback die ik steeds krijg is mijn nuchtere en menselijke benadering van AI. Het zijn zoemende serverkasten in een datacenter, het heeft geen menselijke eigenschappen. Dat zijn bewuste keuzes die de makers inbouwen in de interface van de programma’s, zodat je er gebruik van blijft maken. Want het voelt zo menselijk. En niets menselijks is mij vreemd, ik val er net zo hard voor. Claude is voor mij nu eenmaal “aardiger” dan ChatGPT. Copilot is een kwispelende labrador die je overal extra hard mee wilt helpen.
We werken met een groep slimme en leuke mensen aan de Pilot Informatie Autonomie, waarin we met verschillende overheidsorganisaties op zoek zijn naar manieren om verder los te breken van het idee dat alle kennis en informatie in documenten hoort. Met documenten bedoelen we dan specifiek Word documenten, die gemaakt zijn voor print en minder geschikt zijn om snel, effectief en vindbaar kennis te verspreiden in je organisatie. Het zijn altijd bijzondere en enerverende dagen, omdat we per sessiedag bekijken wie er zijn van welke organisaties en daar de dag op invullen. Improvisatie, flexibel denken en meebewegen dus.
Tussendoor zijn er veel telefoongesprekken met potentiële opdrachtgevers, mede-onderzoekers, communityleden, potentiële samenwerkingspartners.
Heb ik het té druk? Nee, dat is niet zo. Maar ik blijf wel vaker bewust van mijn laptop af als ik thuis ben en even niets hoef. Dan gaat de TV aan of pak ik een boek.
Maar ondertussen lanceerde ik nog Learn Claude Cowork. Nu nog een landingspagina maar daar komt snel meer informatie over een instapcursus om Claude Cowork te leren in je eigen tijd en tempo.
Ik probeerde het lokale GreenPT. Een lokale AI provider met een focus op groene, duurzame en privacyvriendelijke service. Ze houden kantoor in Utrecht en gebruiken Europese datacenters. Ze bieden een standaard chat interface en breiden stap voor stap de mogelijkheden uit. Ze gebruiken lokale modellen waarbij je met elke conversatie inzicht krijg in je CO2 en energieverbruik. Zeker de moeite waard om eens te proberen!
Komende maandag kun je me zien spreken op de Digitale Fitheid Meetup in Den Bosch, over mijn CreativeNotes project. Volgende week vrijdag geef ik de tweede Claude Code workshop, die inmiddels helemaal vol zit. Tussendoor geef ik nog een AI Geletterdheid workshop aan het onderwijzend personeel van een basisschool, assisteer ik met een AI en Video workshop en ga ik koffie drinken met een ex-collega over een idee voor de aankomende PKM Summit. Mooie dagen voor de boeg!
Aaron Swartz - Het Internet is nog altijd in crisis
Vandaag is de sterfdag van Aaron Swartz, The Internet’s Own Boy, waar ik bijna elk jaar aandacht aan geef. Zie 2025 | 2024 | 2023 | 2021 | 2019| 2018. Dat doe ik niet voor niks.
Aaron Swartz was een schrijver, programmeur, web-activist en politieke organisator. Hij was onder andere betrokken bij de ontwikkeling van het RSS-format, de ontwikkeling van de webschrijf-taal Markdown, mede-oprichter van Reddit en mede-oprichter van Creative Commons. Swartz kwam op 11 januari 2013 om het leven. Hij koos hier zelf voor. De exacte redenen zullen altijd onduidelijk blijven, al is zijn toenmalige vriendin er duidelijk over in een blogpost, Aaron was opgejaagd wild voor de Amerikaanse overheid door zijn activistische werk.
Elk jaar kijk ik op Aaron’s sterfdag “The Internet’s Own Boy” (Archive.org | Youtube), de documentaire over zijn leven. Om mezelf te blijven herinneren dat een open en vrij internet het waard is om voor op te blijven staan en voor te vechten. Vooral nu. Nog steeds.
En als je deze documentaire kijkt, neem dan direct Tegenlicht’s Error 404: Internet in Crisis mee.
Het World Wide Web, ooit symbool van hoop en vrijheid, is 35 jaar later uitgegroeid tot een web van commerciële belangen, afhankelijkheid en desinformatie. Een aantal grote techbedrijven bepaalt wat we zien en doen, terwijl democratie en autonomie onder druk staan. VPRO Tegenlicht onderzoekt hoe het zo ver heeft kunnen komen én hoe we het internet weer van iedereen kunnen maken.
Ik blijf goede hoop houden dat we als maatschappij een vuist willen en kunnen maken tegen de praktijken van BigTech. Door alle geopolitieke ontwikkelingen, de situatie tussen de Verenigde Staten en Groenland, ik denk dat het moment dichterbij is dan ooit om nog onafhankelijker te zijn van de grootmachten.
Aaron Swartz was een activist, sinds jonge leeftijd. Ik denk vaak aan hem, ik vraag me af welke rol hij zou hebben op het internet van nu, wat hij van de AI ontwikkelingen zou vinden. Zou hij de trainingsdata openbaar kunnen maken van de grote LLM’s zoals hij deed in 2011? Toen openbaarde hij 4 miljoen academische artikelen uit de online JSTOR bibliotheek. Naar eigen zeggen omdat academisch onderzoek door publiek geld wordt gefinancierd en dus openbaar moet zijn. Het is daarom moreel onjuist om dit achter de betaalmuur van JSTOR te zetten, volgens Swartz. Lees zijn Wikipedia pagina om over hem te leren. De jongen ademde en leefde het internet.
Hij is en blijft The Internet’s Own Boy.
Nu kunnen wij het verschil maken. Echt waar. Sluit je aan bij initiatieven als Bits of Freedom, verdiep je in digitale soevereiniteit, volg mensen als Bert Hubert, kom naar de Digitale Fitheid meetup waar we geregeld over deze onderwerpen praten. Komende vrijdag laat ik je zien hoe je je fotobibliotheek in eigen beheer kunt houden in plaats van te vertrouwen op Apple, Microsoft of Google.
Loskomen van BigTech is niet eenvoudig, digitaal activisme is lastig en kan complex zijn. Maar het is allemaal niet onmogelijk. Dat liet Aaron zien. Hij liet zijn stem horen en droeg bij aan een open internet met zijn initiatieven.
Markdown is een ramp. Wat is het alternatief?
Karl Voit is iemand die graag direct direct duidelijk is. Zijn lange blogpost Markdown Is a Disaster: Why and What to Do Instead vind ik heel erg de moeite waard omdat hij een gevoelig probleem met Markdown blootlegt, het is geen standaard syntax. Er zijn zoveel “smaken” Markdown en bv Obsidian is slechts één van de programma’s die een specifieke smaak van Markdown ondersteunt. En daar eigen smaken aan toevoegt zoals de notatie voor Bases. Is dat slecht? Niet als je altijd Obsidian blijft gebruiken.
Voit legt overduidelijk uit, hij is er niet op uit om je favoriete editor (Obsidian) weg te halen. Maar wel om duidelijk te maken dat voor een Lightweight Markup Language, Markdown niet de beste keuze is.
Wat dan wel?
Hij is een voorstander van Orgdown, een initiatief om de markup-syntax van Org-mode los te koppelen van de Emacs-implementatie. Het probleem dat Orgdown probeert op te lossen: als je zegt “ik gebruik Org-mode”, verwart dat twee dingen: de syntax (de manier waarop je tekst markeert) en de Emacs-software die ermee werkt.
Net als Markdown is Orgdown een plain text markup met minimale syntax. Veel van de werking is vergelijkbaar. Maar het grote verschil is dat Orgdown maar één manier kent om dingen te doen, terwijl Markdown meer varianten toestaat.
Ik vind Orgmode al langer een erg interessante markup taal, omdat het niet alleen documenten kan opmaken, maar een volledige suite van taakbeheer, agenda, outlining, organisatie van documenten en publicatie. Helaas is tot op heden Emacs de beste optie om Orgmode echt goed te gebruiken. En laat Emacs nou niet het meest gebruiksvriendelijke pakket zijn wat je even eenvoudig leert.
Ik heb het al eens eerder gezegd, Emacs is voor mij die oldtimer waar je in de weekenden wat aan klust in de garage. Ik heb het inmiddels al maanden niet meer aangeraakt maar het lonkt nog altijd.
Well that escalated quickly...
Meer dan 1000 likes/funnies/insightfuls, een groeiend aantal reposts, meer dan 100 comments en minstens zoveel nieuwe namen voor de strooiwagens van Rijkswaterstaat! Ik raakte een gevoelige snaar denk ik.
Ik plaatste een korte versie van mijn blogpost over de creatieve namen van strooiwagens op LinkedIn en dat ontplofte behoorlijk. Er blijven reacties en likes binnenstromen, na meer dan 36 uur dat de post online staat. Dat vind ik wel opvallend, ik begrijp van kenners in de materie dat dergelijke posts na 24 uur wel “uitdoven” en minder worden gepusht door het algoritme. Maar misschien helpt de actualiteit en de positieve toon om het wat langer in leven te houden. Inmiddels zijn mensen van het Rijkswaterstaat communicatieteam in de reacties aanwezig, andere gemeentes kijken mee en zelfs uit België wordt al getagd of het geen idee is voor hen.
Het is heerlijk dat dit zo uit de hand loopt. Ik hoop dat we over een tijdje inderdaad mooie namen hebben voor de strooiwagens, er staat genoeg creativiteit in de reacties!
En zo zie je maar, je kunt nog zo’n uitgekiende contentstrategie hebben, je AI-agent talloze teksten laten maken die volledig zijn geoptimaliseerd voor het LinkedIn publiek en de tijdstippen… een eenvoudige oproep, zelf geschreven tussen ontbijt en koffie, kan soms al wonderen doen.
Waar zijn onze creatieve strooiwagen-namen
Code oranje in Nederland, want het is glad op de weg. Gelukkig zijn er genoeg strooiwagens om de meeste wegen begaanbaar te houden. Naast de snelwegen en autowegen zie ik ze zelfs bij ons door de straat rijden om te strooien.
Natuurlijk is er data van de strooiwagens, waar ze strooien, wat de temperatuur is van het wegdek en hoeveel miljoen kilo zout er al doorheen is gesmeten. In de tussentijd van screenshot en dit schrijven (plm 10 minuten) is er al 70 ton bij gestrooid. Ongelooflijke hoeveelheden dus. Op Rijkswaterstaatstrooit.nl kun je de strooiwagens gedurende de dag en nacht zien rijden in fraaie animaties.
RWS heeft nog altijd de kans om onze strooiwagens net zulke opvallende namen te geven als de Schotten. Het is toch fantastisch als Sled Zeppelin of Taylor Drift door je straat rijdt! Of als je Clearopathra tegenkomt, gevolgd door Snowasis. Je kunt ze volgen op de Schotse strooikaart.
Kom op Rijkswaterstaat, doe ons zo’n naamgeef-wedstrijd en geef ons onze Dick Sneeuwschuif, Strooier McStrooiface, de Strooiwafel, Dooi Maar, Paul de Sneeuw en Max Verstrooien.
Winter Garden, de popup nieuwsbrief over AI.
Ik heb al vaker over Robin Sloan geschreven. Hij is van mijn favoriete fictie-schrijvers omdat hij technologie en creativiteit op een beeldende manier combineert. Niet alleen in zijn boeken zoals Mr. Penumbra’s 24 hour bookstore, Sourdough en zijn laatste roman Moonbound. Ik koop trouw zijn posters, vermomd als zines. Sloan is continu zelf bezig met technologie. Al in 2016 experimenteerde hij met een eigen ontwikkeld taalmodel.
Vanwege het jubileum van dit model start hij een pop-up nieuwsbrief. Een gratis nieuwsbrief die slechts zes edities zal bestaan en dan verdwijnt. Het onderwerp is AI, vanuit het perspectief van een schrijver en programmeur die sinds 2016 met deze technologieën werkt. De titel is Winter Garden, de eerste editie is er en ik ben er dol op. Hij legt in de eerste editie uit waarom we nu al te maken hebben met AGI, Artificial General Intelligence. Vooral als je terugblikt op de afgelopen jaren en de evolutie van de grote modellen.
It’s important to emphasize that the capability of these big models was a genuine surprise, even to their custodians. Once understood, the opportunity was quickly grasped … but the magnitude of that initial whoa ?! is still ringing the bell of this century.
Maar hij stelt tegelijk de belangrijkste vraag… Wat nu?
Abonneert allen!
De verplichte sneeuw-in-het-park foto's
De eerste dag van het jaar dat het goed sneeuwt, dus natuurlijk post je dan foto’s van de sneeuw in je omgeving. Tientallen sneeuwpoppen in het Wilhelminapark te Utrecht. Ik heb me weerhouden om een foto van een besneeuwde fiets te maken.
Mijn reactie op het reactiesysteem
Het eerste nieuwe project voor 2026 heb ik zojuist gekozen.
Ik ben helemaal klaar met die gehoste versie van Cusdis . Ik had in november een nieuwe self-hosted versie klaar staan. Maar die bleek alleen voor mij te werken. Ik vermoed dat dat weer een probleem is met domeinen die elkaar wel of niet mogen zien. Zo’n onderwerp dat ik nooit goed begrijp…
Maar als ik nu zie dat jullie de moeite nemen om reacties te sturen en het duurt een paar dagen voor ik er aan denk om weer eens te kijken bij Cusdis of er iets nieuws is. Het is zo frustrerend. Want de ingebouwde notificatie via email of webhook werkt gewoon niet. En na het goedkeuren van één reactie ben ik door mijn limiet van 100 goed te keuren reacties voor januari.
Het is maar goed dat ik er zo kalm over blijf. 😬
Anyway, ik ga weer aan de knutsel om te zien of ik het nu wél aan de praat krijg! En tot die tijd, sorry als ik je reactie niet kan goedkeuren. Computer says no.
Ik vind het een prima begin van het jaar. Ik had mijn verzamelpost met terugblikken als draft staan maar nog niet gepubliceerd. Iets met in slaap vallen op de bank en vergeten… Maar het antidateren van posts gaat dus niet zo lekker hier bij Micro.blog. Dus het kan zijn dat je de terugblik twee keer ziet. Of alleen op 2 januari in plaats van 1 januari. Nou ja. Het blijft mensenwerk he, dat bloggen. Joan Westenberg doet haar duit in het zakje om bloggen weer belangrijker te maken. Ik ben het met haar eens. Natuurlijk.
Terugblikoverzichtverzamelpost
1 Januari is zo’n dag die in de Meeuwsen Mansion niet echt bestaat. We houden al jaren de dag vrij van verplichtingen. De enige “grappige traditie” (aldus dochter) is op TV de wedstrijd schansspringen kijken in Garmisch-Partenkirchen. Maar verder doen we niets.
Een mooi moment om rustig wat door mijn RSS-feeds te bladeren en de jaarterugblikken van anderen te lezen. Ik doe er zelf niet meer aan. Niet publiek in elk geval. Privé heb ik mijn 100 dingen die 2025 maakten, maar hier blik ik niet zo terug op die manier. Ik geef het podium graag aan anderen! Dus bij deze een selectie in willekeurige volgorde uit mijn feedreader:
- Jeremy Keith over waar hij zoal muziek speelde
- De leeslijst van Manuel Moreale
- De vibe-gecategoriseerde leeslijst van Tracy Durnell
- Ben Werdmuller’s persoonlijke terugblik en wensen voor het nieuwe jaar
- Wouter Groeneveld heeft zijn traditionele terugblik in videogames met heerlijke statistieken
- Juha-Matti Santala reflecteert uitgebreid en eerlijk op zijn doelen van 2025
- De jaarlijkse wordcloud van Ruben Schade met zijn blogposts
- Max Roeleveld over de bloggerij, toetsenborderij en wat er privé en zakelijk gebeurde
- 1500 boeken gelezen in de afgelopen 30 jaar. Jamie Todd Rubin zet ze op een rij
- Sebastiaan Andeweg kiest 6 random thema’s om zijn jaar mee te beschrijven
- Doug Belshaw kijkt met gemengde gevoelens terug op zijn jaar
- Kev Quirk had een shitty year.
Heb jij een terugblik op 2025 die ik heb gemist? Laat me weten!
Jarige albums in 2026
Over een paar uur is het 2026. Wij vertrekken zo naar vrienden voor een hapje, drankje en nieuwsjaarswens. In de tussentijd luister ik de top 10 van de Tijdloze 100 op Studio Brussel. Absolute aanrader boven de Top 2000! In 2026 is de dertigste verjaardag van een aantal albums waar ik mee opgroeide. Net als in 2024 zet ik ze op een rij. Niet in de minste plaats zodat ik een mooie playlist kan maken op mijn eigen streamingserver!
- Pearl Jam - No Code
- Soundgarden - Down on the Upside
- Rage Against the Machine - Evil Empire
- I Mother Earth - Scenery And Fish
- Sublime - Sublime
- The Smashing Pumpkins - 1979
- Metallica - Load
- Eels - Beautiful Freak
- Skunk Anansie - Stoosh
- Punk-O-Rama - Vol. 2
- Fun Lovin’ Criminals - Come Find Yourself
- A Tribe Called Quest - Beats, Rhymes And Life
- Sepultura - Roots
- Tool - Ænima
- Weezer - Pinkerton
- Screaming Trees - Dust
Een fijne jaarwisseling en veel liefde, rust en wijsheid in het nieuwe jaar. Ben lief voor elkaar.
Muziek zonder grote streaming platformen
Dankzij de tips op mijn post over de streaming mediaserver, ben ik weer een paar stappen verder! Ik zag Navidrome langskomen in de reacties. Niet veel later kwam het toevallig langs in mijn feedreader. Dat is het lot! Daar moet je dan iets mee!
Denk ik dan.
Op mijn eigen server draai ik de software van Coolify, waarmee ik heel snel allerlei apps en diensten kan opstarten. Long story short, 10 minuten later had ik Navidrome werkend, weer 10 minuten later een koppeling met de Storage server waar alle muziek op staat en 30 minuten later was alles geïndexeerd.
Ineens was mijn complete muziekbibliotheek weer beschikbaar. Streaming. Op mijn laptop, op mijn telefoon. Niet alleen de muziek die ik van mijn eigen CD’s had gedigitaliseerd, maar ook alle muziek die ik door de jaren had gedownload, getorrent, op Bandcamp kocht of die me via-via werd toegeschoven. Volledige discografieën van bands, met alle singles, albums, compilaties en rarities. Teveel om ooit allemaal te horen.
Maar ja, dat zijn die streamingdiensten ook, teveel om ooit allemaal te horen. Nu is het een verzameling waar ik al meteen bewuster in zoek en naar luister. Een verzameling die ik op orde wil krijgen. Wat een monsterklus is, met alle bootlegs en vage demo’s die er tussen zwerven. Maar met de hulp van het open source Media Library Management systeem van Beets, wat scripts en durf moet ik een eind komen denk ik. Gekoppeld aan Musicbrainz voor álle informatie over de songs en aan Last.fm om na een jaar een veel betere Wrapped te krijgen dan welke muziekdienst kan bieden.
Voornamelijk met oudere muziek, maar ik heb goede hoop dat ik met deze setup weer bewuster naar nieuwere bands en albums zoek. Liever op onafhankelijke platforms als Bandcamp of eigen sites.
Mooi om zo het jaar uit te gaan toch!
Doorzoek je Claude Code gesprekken
Dit is precies wat ik bedoel met digitale democratisering, of perfecte software voor een publiek van één volgens Gaurav Ramesh (dank Erwin!)
Simon Willison lost een probleem voor zichzelf op, hoe kan ik beter door de transcripts van Claude Code zoeken en navigeren, en deelt dat met de rest van het internet. Hij heeft net als ik het probleem dat je zoveel doet in Claude en Claude Code, dat zoeken ín de chatsessies belangrijk is. Om te achterhalen wat je precies had gedaan, welke opdracht waar is gegeven of waarom bepaalde keuzes zijn gemaakt.
Zijn Claude Code Transcripts tool is een elegante oplossing, je kiest een chatsessie uit je geschiedenis en je krijgt direct een HTML pagina met de volledige tekst, inclusief de denk-stappen van het model. In de README file van de tool geeft Willison nog meer commando’s en output opties.
De reden om deze tool te maken vind ik minstens zo opmerkelijk:
These days I’m writing significantly more code via Claude Code than by typing text into a text editor myself. I’m actually getting more coding work done on my phone than on my laptop, thanks to the Claude Code interface in Anthropic’s Claude iPhone app. Being able to have an idea on a walk and turn that into working, tested and documented code from a couple of prompts on my phone is a truly science fiction way of working. I’m enjoying it a lot.
En het werkt best aardig! Zie hier een transcript van een sessie waar ik nu mee bezig ben, om een nieuwe bookmark/like extensie te maken die werkt zoals ik het liefste heb.
Mooi spul! Claude Code Transcripts