Karl Voit is iemand die graag direct direct duidelijk is. Zijn lange blogpost Markdown Is a Disaster: Why and What to Do Instead vind ik heel erg de moeite waard omdat hij een gevoelig probleem met Markdown blootlegt, het is geen standaard syntax. Er zijn zoveel “smaken” Markdown en bv Obsidian is slechts één van de programma’s die een specifieke smaak van Markdown ondersteunt. En daar eigen smaken aan toevoegt zoals de notatie voor Bases. Is dat slecht? Niet als je altijd Obsidian blijft gebruiken.

Voit legt overduidelijk uit, hij is er niet op uit om je favoriete editor (Obsidian) weg te halen. Maar wel om duidelijk te maken dat voor een Lightweight Markup Language, Markdown niet de beste keuze is.

Wat dan wel?

Hij is een voorstander van Orgdown, een initiatief om de markup-syntax van Org-mode los te koppelen van de Emacs-implementatie. Het probleem dat Orgdown probeert op te lossen: als je zegt “ik gebruik Org-mode”, verwart dat twee dingen: de syntax (de manier waarop je tekst markeert) en de Emacs-software die ermee werkt.

Net als Markdown is Orgdown een plain text markup met minimale syntax. Veel van de werking is vergelijkbaar. Maar het grote verschil is dat Orgdown maar één manier kent om dingen te doen, terwijl Markdown meer varianten toestaat.

Ik vind Orgmode al langer een erg interessante markup taal, omdat het niet alleen documenten kan opmaken, maar een volledige suite van taakbeheer, agenda, outlining, organisatie van documenten en publicatie. Helaas is tot op heden Emacs de beste optie om Orgmode echt goed te gebruiken. En laat Emacs nou niet het meest gebruiksvriendelijke pakket zijn wat je even eenvoudig leert.

Ik heb het al eens eerder gezegd, Emacs is voor mij die oldtimer waar je in de weekenden wat aan klust in de garage. Ik heb het inmiddels al maanden niet meer aangeraakt maar het lonkt nog altijd.