Ik doe eigenlijk niets meer met Emacs maar met zulke artikelen begint het toch weer te kriebelen. Opvallende quote uit het artikel
EMACS first ran on the early video terminals at the MIT Artificial Intelligence Laboratory in 1976.
Leer kinderen eerst voor zichzelf na te denken voor je ze AI geeft
Met het nieuws dat de Tweede Kamer het gebruik van AI wil verbieden in het basisonderwijs, vallen de AI-broodwinners op LinkedIn van de stoel over de kortzichtigheid van onze regering. Mijn gedachten gaan naar het bericht dat ik deze zomer las over onderwijs in Noorwegen. Dat land wordt alom gezien als een vooruitstrevend pionierend land op het gebied van onderwijs en technologie. Zij waren er vroeg bij met zowel computers (1990) als tablets (2010) in het klaslokaal maar inmiddels vragen ze zich steeds vaker af of de digitale hulpmiddelen niet te ver zijn doorgeschoten. In de onderwijsdebatten in Noorwegen, maar ook in Zweden, Denemarken en Finland, komt steeds meer de vraag of begrijpend lezen, concentratie, handschrift en kritisch denken niet meer centraal moeten staan. De reden? Sterk teruglopende testscores in de klaslokalen. Het vermoeden bestaat dat dit onder andere komt door schermen en meer gebruik van digitale middelen. Andere redenen kunnen zijn minder leestijd buiten school en een daling in motivatie en schoolbeleving.
In Noorwegen heeft de regering afgelopen zomer een nationale aanbeveling gegeven. Tot en met 13 jaar gebruiken kinderen geen generatieve AI op school. Punt.
De boodschap die Noorse regering er bij geeft vind ik interessant: “Het is belangrijker om onze kinderen nú de vaardigheden te leren die ze over 10 - 15 jaar nodig hebben als ze dán in het werkveld komen.” Kritisch denken, zelfreflectie, creatieve vaardigheden. Dat is belangrijker dan nu leren hoe ChatGPT werkt. Het is zo kortzichtig om te denken dat je nu kinderen moet leren hoe ze met generatieve AI om moeten gaan. Rekenen, lezen, schrijven en kritisch denken, dat zijn basisvaardigheden die er toe doen. De rest volgt daarna wel.
Voordat kinderen leren hoe met kunstmatige intelligentie om te gaan, moeten ze eerst leren voor zichzelf na te denken.
Ik vind dat een krachtige visie die richting geeft voor toekomstig onderwijs.
Global PSC Awareness Day 2026 - Hoe gaat het met mij en de ziekte?
Net als eerdere jaren schrijf ik op PSC Awareness Day over deze onbekende ziekte. Die ik sinds een paar jaar ook onder de leden heb.
Quxnet, een nieuw ouderwets sociaal netwerk
De maker van Quxnet mailde me een tijdje terug of ik eens een kijkje wilde nemen op zijn nieuwe sociale netwerk. Ik ben direct gecharmeerd door de vibe van het vroege internet. Zoals MySpace was, of Hyves, wat inmiddels ook weer terug is. De ondertitel is duidelijk: “A private network with old internet manners.”
Het netwerk is niet gebouwd voor de likes, pings, notificaties en om de nieuwe influencers tot leven te brengen. Een intentioneel sociaal netwerk waar je echt zelf aan deelneemt. Iets wat ik na het aanmaken van mijn account weer was vergeten, tot de post van Jack Baty gisteren in mijn feedreader kwam. Inmiddels is er ook Quxterm, een commandline versie van het netwerk
Ik ga dit de komende dagen eens wat verder verkennen en ontdekken. Sowieso moet ik mijn accountpagina eens op orde brengen. Maar ook de boards, pagina’s, RSS reader, blog en andere hoekjes verkennen. Volgens mij is de inschrijving nog open en kun je dus een gratis account aanmaken.
Een fysiek app-logo
Muziek visueel maken. Niet met een videoclip of audiogolven op je scherm. Maar de audiogolven analoog in een bad met mineralen-olie zichtbaar maken. Dat is wat Apple doet met het nieuwe logo van Apple Music.
CreativeBoom heeft het complete verhaal. Fred Again maakte de muziek. Tijdens het spelen zie je de fysieke vibraties in de bak waar het logo in ligt. Dat zorgt voor de beelden die uiteindelijk in de app en in advertenties worden gebruikt. Het doet me denken hoe Brian Eno het Windows 95 geluid maakte en hoe iconisch dat is geworden. Ik weet niet of dit geluid en de beelden dezelfde status krijgen, maar het blijft een fraai staaltje handmatig vakmanschap.
De PHP onderbreking duurde langer dan gepland
Mijn PHP-upgrade had wat onverwachte consequenties voor de rest van de server. En mijn vrijdag.
Schrödingers Note aka The Gulp
Ik heb het manuscript ingeleverd, maar dat wil niet zeggen dat ik nu klaar ben. Tegelijk is er nu zo’n rare in-between periode.
Maak van Obsidian een schrijfstudio met één plugin
Ik heb zelden zo’n uitgebreide en complete Obsidian plugin gezien als Word Smith. Dit is een complete schrijfstudio in je Obsidian. Inclusief voortgangsmeters, schrijfmodi, syntax checkers, rapportage voor woorden, zinnen, moeilijkheid. De export functionaliteit naar HTML, PDF en Word is behoorlijk compleet. De Organizer-functie is een droom voor elke schrijver, drag en drop je bestanden in de juiste volgorde, zie in één oogopslag waar je staat, markeer de hoofdstukken in een selectie. Ik zou Word Smith niet teveel combineren met andere plugins maar het echt in een aparte vault installeren en gebruiken.
Had ik dit maar gekend voor ik aan CreativeNotes begon, nu schrijf ik alles in Ulysses. Ook heel blij mee, maar wel een stapje meer complexiteit omdat mijn notities en voortgang wel veel in Obsidian leven. Misschien voor een volgend schrijfproject…
Markdown in Google Docs mogelijk
Binnenkort in een Google Doc near you, de mogelijkheid om je Markdown bestanden direct in te lezen, te editten en in samen te werken en reacties te geven. Dat is een interessante stap van Google. Niet ingegeven om zo auteurs, bloggers en andere PKM-afficionado’s tegemoet te komen.
Nee… “Markdown is a standard text format widely used by Large Language Models (LLMs)…” waarmee Google het eenvoudiger maakt voor machines om de teksten te lezen, schrijven en in samen te werken.
Ik ben benieuwd wanneer de eerste groep losgebroken AI agents een Google Workspace gebruiken om samen te werken en te communiceren…
Een CD is na 30 jaar weer terug in de verzameling
Hoe de CD van Fratsen na 20 jaar weer terug in mijn bezit kwam.
What have note-taking PKMs accomplished, really?
Een kritisch startartikel over de rol van PKM in moderne innovaties waarna meerdere blogs dit vraagstuk van andere kanten bekijken. Zie vervolgartikelen bij Unattributed en PracticalPKM. Ik wil deze artikelen nog eens verder uitpluizen en mijn eigen gedachten er over vormen.
Een eerste richting van die gedachte: Het gereedschap maakt niet zoveel uit. Je werkwijze ook niet. Als je maar notities maakt. En hoe meer je maakt, hoe beter. Guido de Boer, die ik interviewde voor CreativeNotes zei me: “Als je in elk schetsboek maar 10% goed werk hebt, dan hoef je maar tien volle schetsboeken te hebben voor één schetsboek aan genialiteit. Dat is een enorme rijkdom.”
Het is al weer iets meer dan 2 jaar geleden, toen ik naar de reünie ging van mijn oude stamkroeg in Breda. En wat denk je? Vanavond is er weer een reünie avond. Gewoon, omdat het te leuk was de eerste keer.
Dus ik vertrek zo naar Breda. Weer een avondje 90s rockmuziek, herinneringen ophalen aan de bar en kijken of dat Ramones-tribute bandje wat is…
Een sneak preview van de CreativeNotes inhoudsopgave en de laatste schrijfmaand.
De eindsprint is in volle gang voor CreativeNotes. Ik heb op mijn werkplek een analoge kalender gemaakt met het werk dat de komende 30 dagen moet gebeuren. Sommige hoofdstukken wil ik nog eens kritisch bekijken, sommige moet ik nog schrijven vanuit de losse aantekeningen en ideeën die er liggen.
LinkLeesMap S02E01 - Is AI wel zo handig voor ons?
Vorig jaar stopte ik abrupt met de LinkLeesMap. Er was geen exacte reden, het stopte gewoon. Ik kwam er niet meer aan toe, had er misschien niet meer zo’n zin in. De afgelopen weken verzamelde ik weer een flink aantal links waarvan ik dacht “daar wil ik nog eens over schrijven.”
De magie van een verhaal op papier
De hoeveelheid papieren post in onze brievenbus na 2 weken vakantie-afwezigheid is verwaarloosbaar. Een brief van de gemeente over parkeerproblemen in de buurt, de eerste snelheidsboete uit Zwitserland en post uit Berkeley, Californië. Die laatste envelop is natuurlijk de leukste.
De problemen met Claude's watermerken
Bookmark You can hear the squeak of sphincters closing door Doc Searls Weblog
I’ve been a satisfied Claude customer, and I’m ready to bail completely. And I’m not alone. Because watermarks in text are invisible time bombs ready to scream, “The author didn’t write this! I did!”
Oh boy… ik ben nog niet echt bijgelezen met alles rondom de nieuwe watermerken in de teksten van Claude, maar de ophef is er zeker. Ik zag in de nieuwe editie van de AI Report nieuwsbrief een soortgelijk artikel.
Let’s Get Digital | flower.codes
Am I going to read this book more than once again? Does this book hold personal meaning (such as a gift, or representative of a specific time)? Is this book rare or collectible in some way? Does the presence of the book in my space inspire me?
Vier vragen die je jezelf kunt stellen om de fysieke boeken in je huis op te ruimen. Volgens mij kun je het net zo goed gebruiken voor bloempotten, administratie en die doos met oude schroefjes.
Digitale fitheid is ook een slaapbank opruimen
Tijdens de bijeenkomsten van Digitale Fitheid gaat het de laatste maanden vaak over AI. Terwijl ik zojuist weer een voorbeeld hoorde dat simpele digitale fitheid nog zo veel meer is dan je complete digitale informatiebehoefte ordenen met AI.