Het mocht wel weer eens. Ik heb eindelijk mijn NOW pagina weer eens geüpdate. Er is genoeg te vertellen!
Afgelopen donderdag mocht ik bij de Metal Business Club meetup zijn in de Ziggodome, tijdens het concert van Ghost. Mooi om met verschillende (zelfstandige) ondernemers te spreken die allemaal een passie voor stevige muziek hebben. Het concert en de show van Ghost was geweldig, een mooie combinatie van werk en plezier zo! En erg bijzonder dat precies op het moment dat vlak nadat een nieuwe paus bekend is, de kersverse Papa V Perpetua van Ghost ook op het podium verschijnt…
Hoe blokkeer je banners in Safari iOS
Sinds gisteren heb ik een nieuwe iPhone in gebruik. Na 5 jaar een iPhone 11 was de laatste ongewenste val van het toestel fataal. Het touchscreen rondom het gebied van het keyboard begon glitches te vertonen en verkeerde letters terug te geven. Dat is toch knap lastig als je vaak wat schrijft op je telefoon. Ik heb nu een iPhone 15. Het mooie is dat ik dankzij de ingebouwde data transfer alles van de oude iPhone kan overnemen.
Op één ding na.
Ad-blockers in Safari.
Ik heb jarenlang de Better Blocker gebruikt en dat werkte prima. Tenminste, dat dacht ik. Nu kan ik de app niet meer vinden in de App store en lijkt de website ook te verdwenen. Bij de makers Aral Balkan en Laura Kalbag kan ik (nog) geen informatie vinden over de beschikbaarheid van de app.
Maar op mijn iPhone 11 zag ik vrijwel geen banners. Hoe heb ik die destijds dan geblokt? Ik weet het niet meer. En de iPhone is inmiddels ook leeg gemaakt dus ik kan niet meer nazoeken hoe ik het eerder voor elkaar heb gekregen. Ik heb nooit een andere (betaalde) adblocker gebruikt naar mijn weten.
De babbelbox vraagt, advertenties blokkeren in Safari iOS, hoe doet ú dat?
Digitale sticker voor de Indieweb Carnival
De maand april is voorbij, dat betekent dat de Indieweb Carnival voor die maand is afgerond. Jamie Thingelstad heeft een mooi overzicht gemaakt van alle deelnemers. Ik ben eerlijk gezegd verrast van de hoeveelheid blogposts! Fijn leesvoer op deze Bevrijdingsdag.
Maar nog leuker vind ik dat Jamie een POAP heeft gemaakt. Een Proof Of Attendance Protocol, een digitale sticker dat ik heb meegedaan aan deze Indieweb Carnival. Officieel staat het nu ergens op de Blockchain mooi te wezen. Maar ik snap nog altijd niet hoe dat werkt. Ik heb de afbeelding maar gewoon gedownload zodat ik hem hier kan laten zien
Op naar de volgende Indieweb Carnival met het thema Small Web Communities. Doe mee!
Mijn YouTube Timemachine browser extensie is inmiddels bij Mozilla door de ballotage, dus Firefox gebruikers kunnen nu net zo makkelijk door de historische krochten van YouTube wandelen.
Journelly, tweeting for your eyes only
Er zijn genoeg apps op de markt om een notitie te maken. Van de eenvoudige Notes app op elke telefoon tot omvangrijke journaling-apps. Waarom dan nog de nieuwe app Journelly? Zoals Álvaro Ramírez, de maker zelf zegt: “I realized what I really wanted was a cocktail of sorts, combining user experiences from all three kinds. Only then, I finally gained some traction and Journelly was truly born”
Journelly is een elegante iOS app om korte notities te maken met het gemak van een social media app. Álvaro noemt het “tweeting for your eyes only”. Want het is een journalling app, dus privacy is de default. Maar het gemak waarmee je links, foto’s, video’s, korte gedachten, takenlijsten of notities in de app kunt zetten, dat doet denken aan de social apps die we allemaal kennen.
Ik heb Journelly een maand mogen testen. Het zit goed in elkaar en ik kan heel snel even iets kwijt in de app. Eerlijk is eerlijk, ik gebruik al jaren Drafts voor deze gewoonte. Om even iets te noteren en al dan niet later in Obsidian te zetten. Maar met Journelly is het net zo handig. Plus de mogelijkheid om media bestanden toe te voegen, zodat je snel een moment voor jezelf kunt opslaan.
Ik gebruik al jaren Day One om mijn privé journal bij te houden, maar met Journelly ben ik voor het eerst geneigd om een overstap te maken.
Álvaro schrijft namelijk al jaren alles op zijn blog en lokaal in Org. Een krachtige en ondergewaardeerde opmaaktaal die vooral in Emacs-kringen veel aandacht krijgt. Markdown komt er aan. Maar het maakt voor het dagelijks gebruik niet uit, je ziet niets van de opmaak, tenzij je dat graag wilt.
Ik kan zowel op mijn Mac als mijn iPhone entries maken in het tekstbestand. Op de telefoon met Journelly, op mijn Mac kan ik in Emacs met org-capture een nieuwe entry maken. Die dan direct synct met mijn telefoon. Superhandig. Is het handiger dan Day One? Mwah, dat valt wel mee. Maar omdat het in eenvoudige tekstbestanden staat, is het makkelijker te bewerken, te verplaatsen en meer mee te doen, dan met de Day One database.
Je kunt alles over Journelly lezen in de blogpost van Álvaro of check de website journelly.com
Er zijn een aantal enthousiaste Journelly gebruikers in het Emacs/notetaking/blogging Venn-diagram. Zie bijvoorbeeld Jack Baty, Mike Hall en JTR.
Hoe ik verborgen Youtube video's zichtbaar maak met een browser extensie
Wist je dat de gemiddelde Youtube video zo’n 41 keer wordt bekeken? Voor een platform dat ogenschijnlijk vol staat met professionele content creators, het feit dat het na de Google de meest bezochte site is, valt dit aantal views misschien wel tegen? Of is er iets anders aan de hand? Ik leg je uit hoe ik door dit gegeven op het idee kwam om een browser extensie te maken om de video’s zichtbaar te maken die het Youtube algoritme onzichtbaar houdt.
De video’s die niemand ziet
Ik las een artikel bij BBC “The hidden world beneath the shadows of YouTube’s algorithm”, geschreven naar aanleiding van het 20-jarig bestaan van Youtube. Het geeft een fascinerende andere blik op het videoplatform. Niet over de grote kanalen, de succesvolle influencers, de rol van het platform in de online gesprekken. Maar meer over de essentie van Youtube als persoonlijk videoplatform. Met miljarden video’s die nog nooit of slechts zelden zijn bekeken. Auteur Thomas Germain haalt een onderzoek aan van onder andere Ethan Zuckerman. Zuckerman is onder andere directeur van het Institute for Digital Public Infrastructure en vooral blogger. Uit het onderzoek blijkt dat de mediaan van het aantal keer dat video’s zijn bekeken slechts 41 keer is. Dit betekent dat de meeste video’s in de dataset minder dan of gelijk aan 41 keer zijn bekeken. Sterker nog, als je video meer dan 130 views heeft, dan zit je in de bovenste 30% van de meest populaire content op het platform.
De bevindingen van het onderzoek deden mij weer denken aan een website waar Germain ook naar verwijst, IMG_0001 van Riley Walz. Hier vind je video’s die tussen 2009 en 2012 met de iPhone werden geupload en de standaard bestandsnaam hielden, IMG_ gevolgd door 4 getallen. Dit zijn video’s die totaal niet zijn geoptimaliseerd voor kijkers, maar juist bedoeld waren om even online te zetten, te delen met iemand anders. Het zijn de kleine snapshots van het leven, publiek gemaakt via de videodienst.
Ik bedacht me dat er vast meer video’s moesten zijn van andere camera’s, met eenzelfde vaste structuur in de bestandsnaam en met weinig views op Youtube. Zo had ik een Sony Cybershot, waarvan de bestandsnaam met DSC_ startte. Het kan niet anders dat op Youtube ook video’s zijn te vinden in het formaat DSC_xxxx.
Het idee
Toen kwam het idee binnen: Zou het niet leuk zijn als je met een browser extensie door deze video’s kunt zoeken? Ik legde het idee voor bij AI-app Openrouter, waarmee ik automatisch met verschillende modellen kan praten, afhankelijk van de vraagstelling. Ik had nog nooit een browser extensie gemaakt, dus dat liet ik de dienst ook maar stap voor stap uitleggen.
Na 30 minuten had ik een lokale Chrome extensie die exact deed wat ik wilde.
Je kiest een datum en een cameramodel. Van de maand en de dag maakt de code vier getallen. Zo zou vandaag 0501 zijn en plakt deze met het gekozen model in een zoekopdracht voor Youtube. Om vervolgens in Youtube direct de resultaten te laten zien. Hier zie je video’s met de titel DSC_0501 of hier zie je video’s die met een Go Pro zijn gemaakt en de bestandsnaam GOPR1127 hebben. Je kunt ook een random model en getal selecteren met de Timewarp knop. Ik koos er voor om een datum als startpunt te maken om de vier getallen te genereren. De extensie zoekt dus niet naar video’s die met de specifieke modellen op de specifieke datum zijn geplaatst. Is dat te onduidelijk nu? Laat het me weten.
De resultaten zijn net zo verrassend als in het artikel van Germain. Er komen dashcams voorbij met 15 views, een jonge skier met 2 views of een voorstelling van drie jonge vriendinnen, slechts één keer bekeken. De rustgevende watervallen van Allagash, Maine. Sommige video’s zijn nog nooit bekeken als je door de lijst scrollt, sommigen hebben al honderden views. Maar het zijn vrijwel allemaal video’s die vrij zijn van call to actions, “like en subscribe” iconen en gelikte producties. Het zijn doorkijkjes in het dagelijkse leven van mensen overal ter wereld. Het zijn video’s die niet de pretentie hebben dat de maker een influencer wil zijn op social media. Het zijn persoonlijke boodschappen waarbij de maker de middelen gebruikt die voor handen zijn. Zoals snel een video maken, uploaden en privé delen.
Youtube noemt zich graag het epicentrum van populaire cultuur en het nieuwe Hollywood. Ik zie het liever als publieke infrastructuur voor mensen die een verhaal willen vertellen. Ongeacht voor hoeveel kijkers dat is.
Hoe maak je een browser extensie?
Ik had nog nooit een browser extensie gemaakt, dus ik liet Deepseek me eerst maar eens uitleggen hoe die in elkaar zitten. Vervolgens is het model aan de slag gegaan om de extensie te maken, en op basis van mijn aanwijzingen constant wat aanpassingen te doen. Tenslotte heeft AI me geholpen met de uitleg hoe ik een browser extensie kan publiceren op de Chrome Web Store en bij Mozilla Add Ons.
Alles zit relatief eenvoudig in elkaar. Je kunt de volledige code op Github vinden, downloaden en zelf aanpassen.
Met de hulp van AI kon ik van een idee naar livegang gaan in nog geen 90 minuten. De meeste tijd zat in het maken van de juiste iconen en het invullen van de formulieren bij Mozilla en Google om de extensie te publiceren. Al het basiswerk is door AI gedaan. Ik heb zelf nog wel de code bekeken. Omdat het relatief eenvoudig in elkaar zit, kan ik het wel beoordelen of het doet wat het moet doen. Mogelijk kunnen wat functies efficienter en zal de CSS meer gestroomlijnd kunnen. Maar ik ben er voor nu tevreden mee.
Ik ga nu nog uitzoeken waar en hoe ik de extensie het beste kan promoten. Ik vermoed sowieso op een aantal specifieke subreddits en op Hacker News. Natuurlijk mail ik de auteur van het artikel, ik denk dat hij er ook wel interesse in heeft. Mogelijk kan ik Ethan Zuckerman nog een bericht sturen. Ik wil er niet héél veel tijd aan besteden, het is vooral een leuk probeersel om iets bij te dragen aan het internet dat we wel eens vergeten in de comerciele bombarie die we over ons heen krijgen. Het internet van de kleine, persoonlijke interacties. Waar je even een video upload om aan iemand te laten zien. Niet met de bedoeling om er rijk mee te worden of veel invloed mee uit te oefenen. Maar om wat te delen. Als ik dat meer zichtbaar kan maken met deze browser extensie, dan is mijn doel gehaald.
Ook leuk om te weten, ik publiceerde ooit de 150e video ooit op Youtube. Die korte minispeedway video van 20 jaar geleden is slechts door 5.500 mensen bekeken. Het is iets meer ge-edit en geen standaard camera-bestandsnaam, maar toch een stukje verborgen Youtube historie…
Renewal (IndieWeb Carnival April 2025)
For English readers, you will find a translation below the Dutch version.
Renewal. Vernieuwing. Dat is deze maand het thema in de Indieweb Carnival, een maandelijks terugkerend online evenement, waar je als blogger wordt uitgenodigd om over een specifiek thema te schrijven op je eigen website. Ik heb er al lang niet meer aan meegedaan, maar het thema Renewal van deze maand past goed bij mijn huidige situatie.
Want ik zit in een proces van vernieuwing. Een proces waar ik begin april in terecht ben gekomen, sinds ik niet meer bij Kaliber werk en thuis ben. Ik ben officieel tot eind mei nog in dienst, maar inmiddels vrijgesteld van werk.
Niet schrikken, het gaat goed met me.
Wat is er gebeurd?
Vanaf mei 2019 heb ik bij Kaliber gewerkt en gaf ik vorm aan Kaliber Studio, de contenthub van het bureau. Waar we met 4 contentspecialisten webcopy schrijven voor onze klanten en woorden geven aan wat ze willen zeggen. Door onder andere interviews, testimonials, video, audio, maar ook tone of voice en contentstrategie. Helaas houdt Kaliber Studio op te bestaan. Het bureau Kaliber gaat het nog altijd voor de wind. Er ligt een vol portfolio aan werk voor de strategen, designers, developers en UX-specialisten. Maar helaas past Kaliber Studio daar niet meer in. En dat betekent dat mijn rol eindigt bij Kaliber.
Dat is heel vervelend en heel triest. Het is niet makkelijk om afscheid te nemen van het bureau waar ik sinds 1997 deel van uitmaakte. Waar ik een pauze nam van 2009 tot 2019 om andere werkgebieden te verkennen, maar uiteindelijk toch weer terugkwam. Want Kaliber is een uniek bureau. Omdat iedereen die er werkt de unieke eigenschap heeft van ontdekkingsdrift. Een moeilijk te omschrijven gevoel, maar zie het als de drang om steeds nieuwe horizons te ontdekken in je vakgebied en de wereld om je heen. Om te zien wat er achter die horizon ligt. Jezelf uitdagen en met elkaar het werk beter maken.
Dat brengt me bij het thema van de Indieweb Carnival, vernieuwing.
Vernieuwing
Het is tijd voor mij om te vernieuwen. Om nieuwe paden te ontdekken. Om voorbij een nieuwe horizon te gaan. Vernieuwing gaat niet vanzelf. Het is niet dat ik ’s ochtends wakker word en denk, kom, laat ik me eens vernieuwen. Het is een proces waar je doorheen gaat. Waar je doorheen móet. De eerste weken na het ontslag zat ik thuis en ik wilde vooral uitrusten. Veel slapen. Wandelen. Even alles op pauze zetten en rustig laten bezinken. Inmiddels heb ik op een mooie manier afscheid genomen van iedereen bij Kaliber en begint het nieuwe hoofdstuk. De ontdekkingsdrift gaat aan.
Ik heb nog geen idee welke kant het exact op zal gaan. Ik heb wel wat vage contouren van onderwerpen die me al jaren bezig houden. Het zijn de onderwerpen waar nu de tijd rijp voor is om te ontdekken wat ik er in kan betekenen. Het zijn onderwerpen die je op mijn blog terug kunt vinden: Het onafhankelijke internet. Onafhankelijk van BigTech en meer oog voor data soevereiniteit. Maar ook een onderwerp als persoonlijk kennismanagement, hoe dat kan helpen in meer onafhankelijk te worden en meer in controle over je eigen digitale fitheid. Hyperlokale communities en netwerken die met elkaar verbinden en waar algoritmes geen verdienmodel of radicaliseringsmachine zijn. Maar een transparant hulpmiddel waar je als burger invloed op kunt uitoefenen. Dit ligt dicht bij de theorie van Networked Agency die Ton Zijlstra ontwikkelde. Maar tegelijk is Generative AI niet te negeren. De ontwikkelingen gaan razendsnel, zijn zorgelijk als het gaat om copyright, ethiek, privacy en energieverbruik. Hoe daar mee om te gaan? Wat betekenen die vernieuwingen op langere termijn? Hoe kun je gebruik maken van de ontwikkelingen en wat doet dat met ons als mens? Een belangrijke vraag die Marco Derksen recent deelde in zijn LinkedIn nieuwsbrief.
En welke rol wil ik daar in spelen? Welke nieuwe rol? Hoe ga ik me daar opnieuw in ontdekken en een nieuw pad effenen? Waar ga ik me op mijn gemak voelen en van waarde zijn? Dat mag ik de komende tijd gaan ontdekken.
Zoals ik steeds meer leer in het Taoïsme, is het belangrijk om dat pad te vinden zonder weerstand te geven. Zonder me te forceren in een bepaalde richting te gaan. Het principe van Wu Wei, egoloos handelen zonder belangen, zal me de richting geven die nodig is. De ruimte die er nu plots is, geeft nieuwe mogelijkheden. Je kunt het vergelijken met een schaal. Deze is nuttig door de lege ruimte die het heeft (Tao Te Ching, hoofdstuk 11). Zo maak ik nu de ruimte voor iets nieuws, door het oude los te laten. Vernieuwing is een natuurlijk gevolg van leven in lijn met het Taoïsme en de Tao Te Ching. Ik hoef niet actief te zoeken naar die vernieuwing, een rol of baan forceren. Ik kan vertrouwen op de ruimte die er nu is, om zo iets nieuws te laten ontstaan.
De leidraad die ik al jaren volg, is de uitspraak die Steward Brant ooit deed.
“Stay hungry, stay foolish”
De ruimte is er, de ontdekkingsdrift is er. Ik ben benieuwd wat er komt.
English version
Renewal. The theme of this month’s Indieweb Carnival, an online event where you, as a blogger, are invited to write about a specific theme on your own website. I haven’t participated in it in a long time, but this month’s Renewal theme fits well with my current situation.
For I am in a process of renewal. A process I entered at the beginning of April, since I am no longer working and home at Caliber. I am still officially employed until the end of May, but have since been exempt from work.
Don’t worry, I’m doing well.
What happened.
Starting in May 2019, I joined Kaliber and shaped Kaliber Studio, the agency’s content hub. Together with 3 content specialists we write web copy for our clients and give words to what they want to say. Through interviews, testimonials, video, audio, as well as tone of voice and content strategy, among other things.
Unfortunately, Kaliber Studio is coming to an end. The Kaliber agency is still going strong. There is a full portfolio of work for its strategists, designers, developers and UX specialists. But unfortunately, Kaliber Studio no longer fits into that. And that means my role at Kaliber ends.
That’s very unfortunate and very sad. It’s not easy to say goodbye to the agency I’ve been a part of since 1997. Where I took a break from 2009 to 2019 to explore other areas of work, but eventually came back. Because Kaliber is a unique agency. Because everyone who works there has the unique trait of discovery drive. A difficult feeling to describe, but think of it as the urge to constantly discover new horizons in your field and the world around you. To see what lies beyond those horizons. To challenge yourself and make the work better together.
Which brings me to the theme of the Indieweb Carnival, renewal.
Renewal
It is time for me to renew. To uncover new paths. To go beyond a new horizon. Renewal doesn’t come naturally. It’s not that I wake up in the morning and think, come on, let me renew. It’s a process you go through. That you háve to go through. The first few weeks after my discharge I just wanted to rest. Sleep a lot. To walk. Put everything on hold and let it sink in quietly. Meanwhile I said goodbye to everyone at Kaliber the best way possible so now the new chapter begins. The discovery drive turns on.
I have no idea yet exactly which way it will go. I do have some vague outlines of topics that have kept me interested for years. They are the topics where now is the time to uncover what I can do in them. Topics that can be found on my blog: The independent internet. Independent of BigTech and more mindful of data sovereignty. But also a topic like personal knowledge management, how it can help in becoming more independent and more in control of your own digital fitness. Hyperlocal communities and networks that interconnect and where algorithms are not a revenue model or radicalization machine. But rather a transparent tool that you can influence as a citizen. This is close to the theory of Networked Agency developed by Ton Zijlstra. At the same time, however, Generative AI cannot be ignored. The developments are accelerating rapidly, and at the same time are worrisome when it comes to copyright, ethics, privacy and energy consumption. How should we deal with that? What do these innovations mean in the longer term? How can you use these developments and more importantly, what impact do they have on us as human beings? An important question Marco Derksen recently shared in his LinkedIn newsletter.
And what role do I want to play in that? Eactly what new role will this be? How will I rediscover myself in it and pave a new path? Where will I feel comfortable and be of value? That is what I will have the chance to uncover over the coming period.
As I am increasingly learning in Taoism, it is important to find this path without giving resistance. Without forcing myself to go in a specific direction. The Daoist principle of Wu Wei, egoless action without interests, will give me the direction I need. The space that is suddenly there now gives new possibilities. You can compare this to a bowl. The bowl is useful because of the empty space it has (Tao Te Ching, Chapter 11). Thus, I am now making space for something new by letting go of the old. Renewal is a natural consequence of living in line with Taoism and the Tao Te Ching. I don’t have to actively seek that renewal, force a role or job. I can trust the space I am given, in order to allow for something new to emerge.
The guiding principle I’ve been following for years is the quote Steward Brant once made.
“Stay hungry, stay foolish”
The headspace is here, the discovery drive is present. I look forward to see what comes next.
Nog een klein hoera-momentje afgelopen zaterdag dat ik vergat te melden. Ik heb een streak van één jaar bij Woordle!
Ik vind het wel grappig dat het woord zo contrasteert met de mijlpaal. Het is lekker om elke ochtend even het woord te raden en weer door te gaan. Op naar de twee-jaar-streak!
E-mail migratie van Fastmail naar Soverin
Na een vergelijking van de mogelijkheden en de prijzen heb ik gisteren eindelijk de knoop doorgehakt. We stappen met onze email over van Fastmail naar het Nederlandse Soverin. Het aanbod is prima voor ons, de prijs is goed en het is een Nederlandse dienst. Wel zo prettig. Ik start om de mail van mijn eigen domein eerst om te zetten, zodat ik kan zien hoe het traject gaat. Later deze week kan ik dan eenvoudig het domein van mijn lief omzetten.
Er zijn na een dag twee zaken die me opvallen in het aanmeldproces van Soverin. Als ik een account heb gemaakt en betaald krijg ik onderstaand scherm.
Ik had al een wachtwoord aangemaakt, en ik begrijp niet goed waarom er “content missing” staat in dat vlak. Bij het invoeren van mijn telefoonnummer moet ik een wachtwoord invoeren. Maar welk wachtwoord? Wat ik net heb aangemaakt bij mijn account? Ik heb geen idee. Ik krijg nergens een uitleg of validatie. Ik krijg ook nooit een bevestiging via SMS dat de koppeling tussen account en telefoonnummer is gemaakt. Vreemd.
Daarna moet ik de MX records van mijn domein omzetten. Dat gaat bij Soverin in twee stappen. In stap 1 voeg ik alleen een TXT record toe aan de DNS van mijn domein. (Voor de niet-technisch ingewijden, gooi voorgaande zin in een AI chatbot en vraag om uitleg als je meer wilt weten)
De aanpassing staat er sinds gisteren, maar er is de afgelopen 24 uur niets geverifieerd. Ik zou toch verwachten dat dit een geautomatiseerd proces is. Ik heb nergens een knop “Verifieer domein NU”, dus ik moet maar wachten. Denk ik.
Geen vlekkeloos begin eerlijk gezegd. Ik hoop dat het omzetten van de daadwerkelijke MX-records een stuk soepeler gaat en zonder storingen.
Grateful Dead als voorjaarsmuziek
Ligt het aan de soort muziek? Aan het gevoel van een zon die doorbreekt als ik sommige nummers hoor? De laatste dagen heb ik weer vaker muziek van de Grateful Dead in mijn hoofd. Een band die al 163 jaar bestaat en nog altijd tot de verbeelding spreekt. Ik overdrijf, ik weet het. Maar ze blijven tot de verbeelding spreken. De komende maanden staat een deel van de oorspronkelijke band nog altijd in de Las Vegas Sphere. Voor absolute Boomer-ticketprijzen krijg je een psychedelische audio- en videotrip die je nog lang zal bijblijven.
Als achtergrondmuziek voor deze post staat Dark Star op. De 23-minuten durende jam die het nummer zo beroemd maakte. Ik had al een tijdje niet meer geluisterd. Ik vroeg me daarom af of ik Grateful Dead op specifieke tijden van het jaar luister. Het is maar goed dat ik die data al jaren bijhoud via Last.fm en ik daar handige grafiekjes van kan maken. En zie hier!
De dataview plugin in Obsidian is krachtig en tegelijk een puzzel om goed in te stellen. Heb je een specifieke wens om de juiste notities uit je Dataview query te krijgen, dan kun je aan deze chatbot gewoon vragen wat je wilt en je krijgt de juiste dataview query terug. Superhandig! Nu nog integreren in Obsidian zelf :-)
AI na 2025 - Solarpunk versus cyberpunk
Vanavond zag ik twee TED talks. Allereerst de digitale noodklok van Carole Cadwalladr. De journaliste waarschuwde in 2019 op hetzelfde podium voor de groeiende en ongebreidelde macht van BigTech, wat leidde tot rechtszaken die haar leven en werk bedreigden. Nu is ze terug, strijdlustig. En angstig. Voor wat komen gaat als ze nu weer de lijnen verbindt. De lijnen tussen de geopolitieke macht en de AI-techreuzen die zich nestelen in het centrum van de politiek. Haar verhaal is 17 minuten luisteren naar een oproep voor digitale ongehoorzaamheid, voor een publiek dat zichtbaar ongemakkelijker wordt door haar boodschap.
Daarna keek ik de fireside chat tussen TED directeur Chris Anderson en OpenAI CEO Sam Altman. Een minstens zo ongemakkelijk gesprek, omdat Anderson Altman verleidt meer te vertellen over zijn ethische en morele roadmap. Iets waar Altman deels in mee gaat, waar je merkt dat hij soms echt even na moet denken wat hij op welke manier zegt. Ik vraag me af of Altman anders op het podium zou zitten als Cadwalladr niet een dag eerder haar uitspraken op hetzelfde podium had gedaan. En hem direct aansprak. Ik kreeg het idee dat hij zich nu wat terughoudend opstelde. Veel van zijn uitspraken zijn in de trant “het zou anders moeten” en “wat we nodig hebben”, zonder daar al te veel eigen invulling aan te geven. Want daarmee legt hij de toekomst van OpenAI vast. Hij lijkt zich in te dekken dat hij het wel anders zou willen, maar dat het niet aan hem zal liggen als het toch anders loopt.
Hij kan bedachtzaam zijn en op het podium balanceren tussen fascinatie van de innovatie en de maatschappelijke implicaties. Ondertussen is hij onderdeel van de broligarchy en rolt hij open en bloot een systeem uit in OpenAI dat nu alle herinneringen en gesprekken die we hebben met de AI kan gebruiken voor toekomstige gesprekken. Het Stasi-gebouw van Cadwalladr wordt op klaarlichte dag onder onze neuzen gebouwd.
Ik hou van de technologie die OpenAI en anderen ontwikkelen en wat het mogelijk kan maken. Het fascineert me mateloos, net als het World Wide Web me 30 jaar geleden op het pad bracht waar ik nu ben. Maar tegelijkertijd zijn de gevaren en de implicaties torenhoog en overduidelijk. Zoals Cadwalladr zegt, “Politics is technology now”. Elke nieuwe innovatie kun je niet meer zien zonder de grote politieke en maatschappelijke veranderingen die het met zich meebrengt. Zoals Altman zelf zijn verhaal afsluit, als onze (klein-)kinderen in een wereld opgroeien, waar de door mensen gemaakte omgeving vele malen slimmer is dan zij zelf, door AI, wat voor wereld is dat dan? Hoe kunnen we veranderen van een dystopische cyberpunk naar een utopische solarpunk?
Ik heb de organisatie SETUP en onderzoeker Siri Beerends hoog zitten. Maar haar stuk “Waarom we de AI boot prima kunnen missen” gaat wel érg kort door de bocht. Omdat er willekeurige “lollige” plaatjes worden gegenereerd, omdat nu al uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat het schadelijk is, en zo worden er nog meer gevestigde tegenargumenten op een rij gezet. Kritiek op technische ontwikkelingen is goed en nodig. Ik zal de laatste zijn om er hoongelach op los te laten. Maar ik zoek zelf wat meer de nuance op. Wat kan er wél goed gaan. Wat kan wél met deze nieuwe technologie. Daarover later nog wel meer. Die gedachten moet ik echt eens rustig op een rij zetten.
Een eigen foto-bibliotheek optuigen
Ik heb de hele ochtend met de selfhosted foto-app Immich zitten spelen. Hiermee kan ik al mijn foto’s op een eigen server zetten en ik heb er volledige controle over. Het is nogal een klus met meer dan 40.000 foto’s van de afgelopen 20 jaar. Waar datumvelden niet kloppen, foto’s meerdere malen in verschillende mappen staan. En dan mis ik nog heel veel materiaal. Het is nogal overweldigend om al die foto’s zo bij elkaar te zien. Zoekend naar de juiste datum. Of in elk geval een jáártal.
Zo kwam ik foto’s tegen van een feest in popzaal Mezz in Breda. Ik had geen idee meer wanneer dit ooit was, maar de kledingstijlen verraadde dat het ergens begin deze eeuw moest zijn geweest. Het zijn vooral foto’s van vrienden, bij de bar, in en rond de Mezz. Eigenlijk geen een foto van het concert dat we die avond bezochten. Ik zag op de achtergrond van de bar een poster van een aankomend concert. Met de datum vrijdag 3 juni. Een snelle zoektocht met Claude.ai gaf me uitsluitsel. Ik vroeg hem naar alle jaren tussen 2000 en 2010 waar 3 juni op een vrijdag valt. Alleen in 2005 viel 3 juni op een vrijdag. Even zoeken in de geschiedenis van Mezz en al snel kwam ik uit op 27 mei 2005, bij een concert van een AC/DC coverband. Dát kon ik me nog wel voor de geest halen. Toch handig, dat internet! Het mooie van Immich is dat ik de datum van foto’s direct goed kan zetten. Zo ontstaat langzaam maar zeker een mooie tijdlijn.
Waar ik écht heel blij van word is de gezichtsherkenning op de foto’s. Als ik het goed begrijp gebeurt die op de server zelf, gaat er niets naar allerlei BigTech serverboerderijen waar mijn gelaatstrekken tot in de eindigheid worden gemonetized. Ik wacht nog altijd op de eerste baardolie-sponsor, dus zo goed zal dat monetizen niet werken. De gezichtsherkenning haalt wel heel veel gezichten op. Van toevallige passanten op straat, mensen in het publiek bij een concert of een gezicht op een schilderij. Maar dat geeft niet, het stuurt me enorm veel toevallige paadjes in en ik vind het heerlijk. Er zit veel handmatig werk in het opschonen van de duizenden foto’s. En met de ingebakken, onvermijdelijke trips down memory lanes bij elke folder die ik open, kan dat nog wel een tijdje duren. Maar dat geeft niet. Ik heb tijd.
Ben je op zoek naar een soortgelijke oplossing? Ik heb de volgende opzet:
- Een VPS bij Hetzner waar Immich in een Docker configuratie draait (schrijf ik hier vrij achteloos, maar de leercurve was steil voor me!)
- Een Storage Box bij diezelfde Hetzner van 1 Terabyte, waar al mijn foto’s, video’s, muziek en archief is opgeslagen.
- De map met foto’s op de Storage Box is gemount in de VPS, waarna ik ze dankzij de External Libraries in Immich ze direct kan binnenhalen en bewerken.
Hetzner is een Duitse cloudprovider met een goede staat van dienst. Ik kwam er terecht via Max en ik ben erg tevreden over hun diensten. Als je besluit gebruik te maken van hun diensten, doe dat via deze referral link, dan krijgen we beiden wat credits van onze Duitse vrienden!
Afscheid van een film-icoon. Ik leerde Val Kilmer kennen in Real Genius in 1985. Maar zijn vertolking van Jim Morrison was iconisch. Maar kijk hem vooral als Elvis in True Romance.
Sowieso is heel True Romance een dijk van een film. Christian Slater, Patricia Arquette, Dennis Hopper, Gary Oldman, Brad Pitt, Christopher Walken, Samuel L. Jackson, James Gandolfini… maar vooral Kilmer als Elvis!
The day the internet woke up
The Day the Internet Woke Up. Een technicolor feverdream-glitch die zich over je heen stort op het moment dat de singulariteit zich manifesteert via een AI gedreven…iets. Dystopische Media Kunst, gemaakt door Antibody.tv.
