micropost
- Oude posts van Punkey.com waren nog in het Textile-dialect van Pivot geschreven. Dat ging mee naar de archief site van Digging The Digital en zag er altijd onleesbaar uit. Codex maakte een plugin die foutloos zo’n 350 posts omzet van Textile naar HTML.
- Daarna maakte het een plugin om de afbeeldingen bij die posts weer terug te vinden en goed in de post te zetten. Door alle conversies en migraties waren die niet kwijt, maar onvindbaar. Nu niet meer. Jeuj!
- Om daarna nog de oorspronkelijke auteurs terug te zetten. We waren ooit met drie auteurs, maar ergens bij een migratie werd alles op mijn account gezet. Voor de geschiedschrijving wel zo netjes om de oorspronkelijke auteurs janneman en Da Huge in het archief weer op orde te hebben. Dank je wel Codex.
- En terwijl ik dit schrijf maakt Codex een nieuwe Micropub app waarmee ik eenvoudig verschillende soorten posts kan maken volgens het Micropub protocol. Claude Code had ooit een versie gemaakt maar ik had daar al het idee bij dat er teveel infrastructuur was gemaakt voor iets relatiefs simpels. Codex bevestigt dat na een analyse en is nu bezig om alles te herschrijven naar een meer eenvoudige browser extensie met bijbehorende Mac app. Zodat ik op mijn manier naar mijn blog kan posten.
“Plain text has been around for decades and it’s here to stay.” – Unsung
“Plain text has been around for decades and it’s here to stay.”
Mooi hoe “ouderwetse” designtools moderniseren. Natuurlijk met de tsunami van AI tooling, waar het helpt om een wireframe van je webapp of software mee te sturen. Als je dat al schetst met tools als Wiretext, dan ben je al lekker op weg.
Bijzonder hoe oude interfaces (denk ook aan terminal-based interfaces) weer relevant worden in een tijd van hypermoderne AI modellen…
taken. — Since You Arrived Vol. IV
It identified your device with enough specificity to distinguish it from most others on the internet.
It did this in 56 seconds.
THIS IS WHAT FREE COSTS.
Het meeste is wel bekend als je vaker op het web dwaalt. Je IP adres, lokatie, wat voor soort computer, fonts. Van die dingen. Maar toch is het weer een eye-opener om het zo bij elkaar te zien.
This is what free costs.
Het is niet meer zoals het was
Geography is four-dimensional | Derek Sivers
Geography is four-dimensional. You can’t know a place - only a place as it was at a time. Where is bound to when.
Vorig najaar was ik op het festival Breda Barst. Normaal bezoek ik alleen de randen van de stad als ik familie bezoek. Nu was ik in het park, met veel van huidige en oorspronkelijke inwoners van de stad. Oude vrienden, bekende gezichten uit kroegen van 20 jaar geleden, voor we naar Utrecht verhuisden. Het festival was te gek. Niet alleen om de muziek, maar om de gesprekken en toevallige ontmoetingen met mensen en vrienden uit het verleden.
Op de terugweg had ik een gedachtenexperiment: stel dat ik weer terug zou gaan Breda. Zou het nog hetzelfde zijn? Door de lokale compressie van herinneringen, verhalen, vrienden en plekken dacht ik heel even dat alles hetzelfde was gebleven. Alsof het in een vriezer is gestopt op het moment dat ik vertrok, om te ontdooien als ik er weer ben. Maar dat is natuurlijk niet zo. Zoals Derek schrijft in zijn blogpost, je kent de plek alleen zoals het toen was. Het waar is verbonden aan het wanneer. Zijn ervaringen deden me denken aan die momenten voriog jaar. Breda is niet meer zoals het was, evenals de inwoners en de dynamiek van de stad. Precies zoals ik ook niet meer de persoon ben die twintig jaar geleden er vertrok.
Het is wonderbaarlijk dat we in mei al onze zomervakantie hebben geboekt! Eigenlijk begin april al, maar door wat miscommunicatie was wat communicatie gemist. Dat maakt het nog meer wonderbaarlijker! Het plan is af te reizen naar Gaiole in Chianti, onze favoriete vakantiestreek in Italië. Een appartement met zwembad en balkon op het westen. Meer hebben we niet nodig. Vooruit, een paar wijntjes erbij.
‘Beginner’s mind’ keeps you young — even in your 80s | Writing Slowly
“Looking into the things that you’re not good at, especially intellectually, is one way to stay young, because you’ve got a beginner’s mind.”
Uit een interview met Stewart Brand, die net een nieuw boek uit heeft, Maintenance: Of Everything
Sinds mijn linoprint avonturen met de PKM Summit wil ik weer meer doen met printen en drukken. Deze sessies van kunstenaar Roy Scholten zijn op drie dinsdagavonden en een grafisch experiment in monoprint en letterpress. Ik zou er zo graag bij zijn, maar dinsdagavonden zijn mijn vaste Tai Chi avonden! Balen. Mocht jij wel gaan, laat me weten hoe het was!
Het is weer DOEIdag · IN FULL FLOW
wat we met DOEI willen zeggen is dat je jezelf en je omgeving minder afhankelijk van big tech maakt, dat je DOEI zegt tegen megalomane, dataslurpende, ‘too big to fail’ bedrijven.
Een goed initiatief van Elime en anderen. Meer aandacht voor alternatieven van Big Tech. Ik probeer mijn steentjes bij te dragen door te vertellen over selfhosting, alternatieven voor zoekmachines bewust te noemen in gesprekken en te laten zien wat je eigenlijk allemaal zelf kunt.
Maar eerlijk is eerlijk, ik zit nog altijd op LinkedIn en gebruik Instragram. Om over de LLM modellen nog maar te zwijgen…
Omdat ik recent een ChatGPT cursus gaf, moest ik toch even een Pro abonnement op de dienst nemen. Eerlijk gezegd, ChatGPT is niet mijn favoriet. Want Sam Altman en de schuivende prioriteiten die ze hebben als bedrijf. Maar bij zo’n abonnement krijg je Codex, wat een alternatief is voor o.a. Claude Code. Ik zit daar nu een ochtend mee te werken en ik moet eerlijk zeggen, het geeft prima resultaten! In nog geen anderhalf uur tijd heeft Codex me geholpen bij een paar langlopende projecten die ik steeds uitstelde
Is dit een tip om nu Codex te gaan gebruiken in plaats van Claude Code? Niet direct. Over een paar dagen is dit abonnement weer verlopen en stop ik met Codex. Maar het was een mooie aanleiding om weer wat achterstallig archiefwerk op te lossen en te testen hoe Codex werkt. Prima dus. Maar ja, het blijft OpenAI achter de schermen.
Analoge creativiteit op PKM Summit 2026
Vandaag start de 3e PKM Summit in Utrecht, onder de bezielende organisatie van Kim van den Berg, Lykle de Vries, Martijn Aslander en vele vrijwilligers. Twee dagen lang zijn er sprekers en sessies over notetaking, persoonlijke kennismanagement, AI, Obsidian, Notion, Visual Thinking en Idea Management. Met sprekers als Clive Thompson (Wired), Jorge Arrango, Marieke van Vliet, Bob Doto en Zsolt Viczián. Allemaal in Utrecht, in het mooie Wonders of Work. Ik was er als bezoeker in 2024 en 2025. Dit jaar ben ik deelnemer. Maar niet als spreker. Ik wilde iets anders doen.
In lijn met mijn boek over CreativeNotes kun je dit jaar voor het eerst je eigen zine maken op de Summit! Zines zijn mini-magazines in een kleine oplage. Ze zijn handgemaakt, erg lo-fi, vaak zonder computer en printer gemaakt en er zit veel persoonlijkheid in. Deelnemers aan de Summit kunnen twee dagen hun eigen zine maken. Over Obsidian, PKM, Visual Thinking, katten of het weer. Samen met oud-collega Lieke Ongering hosten we het 𝘕𝘰𝘵𝘦𝘡𝘪𝘯𝘦 𝘓𝘢𝘣, waar je twee dagen kunt tekenen, schrijven, kopiëren, vouwen en zelfs wat lino-prints kunt maken. Ook dat is een experiment dat ik graag aanga. Blokprints maken van lino, inclusief het gutsen, rollen en drukken.
Ik heb er zin in!
De debatten over slechte versus goede AI blijven rond razen. Is het inherent slecht om AI te gebruiken want energie, moraliteit, kosten, privacy etc… of is het een systeemtechnologie die niet meer weg gaat in zijn huidige vorm. Een nieuwe technologie waar we mee gaan leren leven, ondanks de negatieve kanten.
Ik blijf er steeds tussen bewegen als een Newtonpendel, niet exact weten wat de juiste weg is.
Wat ben ik dan blij met Cory Doctorow’s verjaardagspost. 6 Jaar Pluralistic. Ik volg het niet meer religieus, de posts zijn me af en toe té lang en te drukbevolkt met hyperlink-zijpaadjes. Maar Doctorow is al 25 jaar mijn second brain. Iemand naar wie ik kijk als ik ook niet precies de woorden weet te vinden over technologie en de impact op onze samenleving. Zijn kijk op AI is zoals ik het had willen zeggen.
Refusing to use a technology because the people who developed it were indefensible creeps is a self-owning dead-end. You know what’s better than refusing to use a technology because you hate its creators? Seizing that technology and making it your own.
De democratisering van technologie. Ik ben al jaren een fanboy van dat idee en schreef er eerder over. Het is moeilijk, ik vind het net zo lastig om uit de grip van BigTech te komen én gemak te vinden in dagelijks technologie gebruik. Met mijn open workshops Claude Code en mijn workshops AI Geletterdheid is mijn doel om de principes over te brengen. Niet de technieken. De technieken veranderen elke week. Maar het principe van AI gebruik, hoe je aan je eigen apps kunt werken en hoe je een AI model als kritisch assistent gebruikt, die zijn overdraagbaar. Of je nu nog een ChatGPT account hebt of straks een lokaal LLM model via het buurthuis aanroept.
Hoe dan ook, gefeliciteerd Cory, op naar nog veel meer jaren Pluralistic en onmogelijk lange linkthreads!
Ik vind het een prima begin van het jaar. Ik had mijn verzamelpost met terugblikken als draft staan maar nog niet gepubliceerd. Iets met in slaap vallen op de bank en vergeten… Maar het antidateren van posts gaat dus niet zo lekker hier bij Micro.blog. Dus het kan zijn dat je de terugblik twee keer ziet. Of alleen op 2 januari in plaats van 1 januari. Nou ja. Het blijft mensenwerk he, dat bloggen. Joan Westenberg doet haar duit in het zakje om bloggen weer belangrijker te maken. Ik ben het met haar eens. Natuurlijk.
Computerbugs waarvan je niet wist dat ze bestonden terwijl ze zó bijzonder zijn! “Janet Jackson had the power to crash laptop computers”
Zou het niet heel grappig zijn als die haardvuur video’s op Youtube en Netflix een twist hebben? Dat halverwege de video het vuur ineens hard begint te fikken en een brandblusser in beeld komt. Geschreeuw op de achtergrond, paniek, alles.
Ubuntu server geupgrade, FreshRSS geupgrade, AI News Bot getweaked, Plex server geïnstalleerd met koppeling naar mijn Hetzner storage vol muziek en films. Prima dagje computeren zo op Tweede Kerstdag. En homemade ragout tussendoor! Claude helpt overal met lijstjes, tips en uitleg. Behalve de ragout. Dat kan ik prima zelf.
Mijn Claude Code AI app is heus geen zoemende server in Silicon Valley! Het zit echt ergens in een kantoor mijn code te debuggen. Of in elk geval, dat probeert het. Want het maakte zelf een domme fout. Toen ik er naar vroeg kreeg ik uitgebreide excuses. Waaronder:
Het echte probleem zat tussen stoel en toetsenbord - ik blokkeerde de server met mijn eigen test commands. Een maand geleden werkte alles omdat je toen geen debug commands had draaien.
Zou dat nou die Soul zijn bij Anthropic waar zoveel om te doen is?
Ik moet soms echt wel een beetje lachen om Claude. Ondanks dat het een Algoritmisch Inschattingsmodel is!
Maak je Claude Code werkplek meer eigen
Twee leuke toevoegingen die voor mij het werk in Claude Code net iets prettiger maken…
Je kunt in je ~/.claude/settings.json de waarde “companyAnnouncements” maken. Hier kun je zelf opstartteksten maken. Vooral leuk voor jezelf als je Claude Code opstart, verder heeft het weinig waarde, tenzij Claude Code binnen een afdeling centraal wordt geadministreerd.
Daarnaast heb ik een statusline aan mijn Claude Code toegevoegd. Hiermee zie ik in één oogopslag in welke directoy ik werk, welke git-branche eventueel actief is, met welk LLM model je werkt en hoe het met de kosten zit. Met name dat laatste was vandaag wel handig. Ik bleek alweer door mijn tegoeden te zijn dus heb nu écht even pauze van het scherm!
Ik zit nu bij de Digitale Fitheid meetup. We hebben het vooral over zelf apps maken met behulp van AI. Of dat nu een eigen dashboard is, een static site exporteren of een eigen cursus Zweeds. Mooi dit. Van “There’s an app for that” naar “There’s a prompt for that”
Het kwam wel steeds langs zo aan de zijlijnen van mijn feeds. Op Youtube. Mastodon. Ik hoorde er over maar gaf het te weinig aandacht. Ik hoorde die hit afgelopen zomer. Never Enough. Ineens zag ik die deskdive bij NPR Tiny Desk Concert. Dat trok al iets meer mijn aandacht.
Ik heb er spijt van dat ik het niet beter op mijn radar had. Ik lees vandaag de ronkende reviews van het Turnstile concert gisteren in Amsterdam. Gemist dus. Ik luister daarom al de hele dag naar de Turnstile Essentials op Apple Music. Wat een band. Wat een energie.
Hardcore muziek luister ik al sinds de jaren 90. Veel boosheid. Veel mannen die schreeuwen met elkaar. Flinke gitaren. Allemaal prima. Wat Turnstile er van maakt is echt iets nieuws. Iets eigens. Ik hou er van. Ik ga het nog eens live zien.
Inmiddels draait alles op het nieuwe subdomein en volgens mij (??) zijn er geen grote problemen ontstaan. Het bezoek is nog hetzelfde als de afgelopen 90 dagen als ik zo snel naar wat cijfers kijk. Fijn.
Op een of andere manier geeft dit nieuwe subdomein me ineens weer de ruimte om wat vrijer en losser te schrijven. De afgelopen tijd voelde het dat ik hier moest schrijven van mezelf over waar ik mee bezig ben sinds ik bij Kaliber weg ben. Hoe het met het boek gaat. Wat ik allemaal vind van dat AI gedoe. Hoe PKM de wereld verandert.
Grootse gebaren.
Het zijn de golven waar dit blog al jaren op dobbert. Dan weer grootse artikelen, (te) lang over nagedacht. Dan weer kleine flodders. Snelle links. Een vlugschrift. Een floebertje. Daar kan je als lezer behoorlijk hopeloos van worden toch? Wat wíl die Meeuwsen nou toch met zijn online aanwezigheid? LLM-spiders kunnen er ook geen chocola van maken. Want hoe moeten zij nu in hun vectordatabase straks het woord floebertje aan chocola knopen, omdat dat zo dicht bij elkaar staat in dit artikel? Tja! Vraag je ChatGPT…Oh even! Noem ChatGPT alsjeblieft geen Chattie, Chappie, Giepie, Chat of een ander koosnaampje. Het zijn verdomme servers in donkere afgesloten ruimtes, geen gezellig knuffeldier.
Goed, vraag je ChatGPT om een recept voor chocoladetaart, wat weer stom is want daar zijn zoekmachines beter in, krijg je bij de ingrediënten ineens “floebertje” te zien?
Dat woord bestaat dus nu he. Zoekmachient maar eens op het woord floebertje, is nú (donderdag 9 oktober 14:36) nog niet te vinden. Binnenkort wel. Na indexatie etcetera etcetera. Zoals ik Blogdrift al eens de wereld in heb geholpen.
Terug naar dat dobberen. Het is dus weer prettig hier. Kleiner. Micro. Dat is fijn. Op het hoofddomein staat nu de professionele kant. Hier kan het weer meer spielerei worden. Maar goed, werk moet ook weer niet teveel op werk gaan lijken. Dus ik voorzie nog wel een crossover. Bepaalde blogposts hier die daar zijn gelinkt. Maar genoeg zal niet gelinkt zijn. Iets met dat deze digitale tuin prima een beetje verborgen mag blijven.
Het had wat DNS voeten in aarde, maar het lijkt nu toch te zijn gelukt. Deze site is nu te vinden onder blog.frankmeeuwsen.com en de RSS feed wordt automatisch doorgezet. In mijn FreshRSS tenminste. Ik ben benieuwd of dit ook bij andere feedreaders goed gaat?