Laat het maar aan Dave Winer over om met vertrouwde web-protocollen weer iets nieuws te bedenken. Dave is bekend als de godfather van weblogs, RSS en podcasts. Trouwe lezers weten dat ik hem graag volg.
Sinds een week heeft Dave weer wat nieuws gepubliceerd: RSS.chat. Een framework, een karkas voor een sociaal netwerk dat volledig op RSS draait. Geen aparte technologie, geen eigen besloten formaten, maar alles open en zichtbaar voor anderen. En door RSS heel eenvoudig in te bouwen in talloze andere toepassingen.

Interface van RSS.Chat met uitgeklapte reacties en navigatie

Waarom RSS.Chat als er al zoveel is? Ik denk dat het juist goed is om te experimenteren met vertrouwde, bewezen protocollen zoals RSS. Om te zien hoe ver je het op kunt rekken zonder de originele bedoeling van RSS te breken. Dat is exact wat Dave doet, kun je RSS als de ruggengraat van een sociaal netwerk gebruiken?

Het hoofddomein RSS.Chat is tijdelijk alleen toegankelijk voor een kleine groep developers die Dave zelf selecteert. Je kunt daar de vorderingen op de dienst volgen. Wil je zelf wat proberen met de dienst, dan kun je terecht op demo.rss.chat. Maak een account aan en je kunt direct aan de slag. Let wel, een hoop kan nog niet. In menig sociaal netwerk kun je direct mensen volgen, dat is hier niet aan de orde. Je ziet simpelweg de tijdlijn. Je kunt reageren, je kunt de RSS-feed van een individuele gebruiker aan je eigen feedreader toevoegen.

Het is niet de bedoeling van Dave om er een apart netwerk van te maken. Juist niet. Door gebruik te maken van relatief eenvoudige technologie moet het mogelijk zijn om de onderliggende werking van de app te integreren in bestaande diensten. Of compleet nieuwe diensten te starten. Zo heeft Andy Sylvester de applicatie al in eigen beheer draaien, wat niet helemaal lekker ging. Decentrale communicatie-diensten die via RSS aan elkaar zijn verbonden. Het is bijna te mooi om waar te zijn. Meteen schieten “ja maar” argumenten in mijn hoofd. Beveiliging. Authenticatie. Moderatie. Schaalbaarheid.

Het doet me denken aan de avonturen die ik beleefde met webmentions, een indieweb-gebaseerd protocol waarmee je via je eigen site op andere sites kunt reageren. In de basis heel elegant en fraai om te zien. Ik schrijf iets, iemand anders reageert daar op via een eigen site en ik zie die reactie verschijnen onder de oorspronkelijke post.
Maar webmentions hebben nooit echt de doorbraak gehad die het verdienen. Misschien omdat het toch te complex is. Je moet een reactie op een eigen domein publiceren om het zichtbaar te maken, waar onder water nog een hoop bewegende delen zijn. Verre van ideaal in de snelle mobile-first app-maatschappij van nu. Waar een eigen domein voelt als een overbodig relikwie uit het verleden.
Ik betwijfel eerlijk gezegd of dit met RSS.Chat wel gaat lukken. Ik zie zeker wel interesse uit de bekende developers/indieweb community, maar ik vraag me af hoe dit zich verder ontwikkelt voor een breder publiek. De “ja maar”-argumenten zijn sterker nu dan in de begindagen van het web, toen blogs, RSS en podcasting net begonnen.
Zoals Dave het zelf zegt:

And as with blogging and podcasting, started 20+ years ago, we’re going to follow what people do with this. RSS will fade into the background and do its work quietly. Its job is to give users choice.

Toch lijkt me dat lastig, om een open protocol als RSS uit te breiden met garanties voor veiligheid, moderatie en de andere tegenargumenten. De installatie-problemen van Andy geven duidelijk weer dat het enorm in de begindagen staat.

Ondanks dat, neem eens een kijkje bij de RSS.Chat Demo site en probeer wat uit. Reageer op mijn test-posts, maak zelf nieuwe posts. Ga spelen in de zandbak! Ik heb hetzelfde gedaan en je kunt heel eenvoudig iets posten en reageren.

De kracht zit in het onderliggende RSS-protocol met zijn ingebouwde uitbreidbaarheid en lange historie. Ik hoop dat het een vlucht neemt.