Dat is geen nieuwe gewoonte. Dat is een evolutie in je schrijfwijze.

Denk ik. Geen idee. Ik werk aan een tekst voor CreativeNotes. Alle teksten schrijf ik zelf, ondersteund door een geraamte en opbouw die ik met Claude samenstel. De zinnen komen uit mijn hoofd en handen.

Ik betrap me er net op dat ik de zin schrijf “Dat doen we niet uit gewoonte, dat is een teken dat papier écht anders werkt”

Hmm… Schrijf ik die zin op deze manier omdat het zo’n opvallend patroon is in AI teksten die ik té vaak tegenkom? Of schrijf ik deze constructies vaker en valt het me nu op omdat het een AI patroon is? Ik kan me er niet toe brengen om deze zin in het boek te laten. Zelfs niet in de eerste draft. Het is een te opvallend patroon van deze tijd en breekt het vertrouwen met de lezer. Als die mediawijs genoeg is zal die het patroon herkennen. En daarmee de vraag stellen, wat is door AI modellen geschreven en wat is door de auteur zelf geschreven?

Hoe verandert ons eigen schrijfgedrag door deze AI patronen? Leuk, een nieuw ✨rabbit home✨ op deze vrije dag. Maar eerst deze teksten afmaken.