We zijn inmiddels op de terugweg uit Italië. We hadden nog geen vaste route bedacht, dus dit weekend bedachten we dat we via Geneve wilden terugrijden. Daar zijn we nog nooit geweest en het is een mooie tussenstop om een dagje rond te kijken. Een bezoek aan Geneve is niet compleet zonder een bezoek aan CERN. Het wereldberoemde wetenschappelijke instituut, waar de Large Hadron Collider staat, het Higgs Boson deel is ontdekt en minstens zo belangrijk, het is de geboorteplaats van het World Wide Web. Trouwens, als je als instituut je eigen domeinextensie hebt, dat is toch wel het coolste. Vind ik dan.

Die heilige grond moest ik bezoeken. De originele server waar de eerste website op is gehost zou “on display” zijn. Er is een gedenkplaat in een lullig gangetje. Maar helaas, ik heb het allemaal niet mogen zien.

Frank bij een joepiedepoepie-we-zijn-bij-cern-fotomomentje

Ik had vooraf via email gecheckt met de bezoekers-receptie of er iets te zien is over de geschiedenis van het WWW. Ze verzekerden me dat dit er is. Maar de exposities gaan over de Large Hadron Collider, de Big Bang en Quantum Fysica. Allemaal enorm interessant, maar ik wilde vooral die oude zwarte serverkast zien.

Ik deed navraag bij de receptie en bij visitor guides, liet ze de email zien en allemaal verontschuldigden ze zich voor de fout van de mailende collega. Die server en gedenkplaat zijn niet voor eenvoudige stervelingen te bezoeken. Je moet al iemand kennen bij CERN en een persoonlijke uitnodiging krijgen, anders kom je niet binnen bij de heilige ruimtes waar de wetenschappers hun werk doen.

Ik probeerde het nog met een telefoontje naar Nederland. Ik ken minimaal één iemand die mogelijk weer mensen kent bij CERN. Ik belde Martijn Aslander op zijn verjaardag, hij kende wel iemand die weer iemand in het instituut kent, maar het is te kort dag om dat te regelen.

Helaas dus geen geschiedenis van het WWW met eigen ogen gezien. Maar ik heb wel gezien hoe belangrijk en relevant instituten als CERN zijn. Ik was in elk geval in de buurt van internetgeschiedenis. Dat is me ook wat waard.

Dan gaan we nu Geneve zelf in, ons vergapen aan te dure horloges.